Op het moment dat bloeddorstige hordes in Drachten op mensenjacht waren, was er op de Nederlandse televisie nieuwe informatie over het grootste sportschandaal van 2007. Alleen ik heb het gezien. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis.nl.

Dat schandaal speelde zich af rond de Deense wielrenner Michael Rasmussen. Hij werd door zijn eigen ploegleiding van de Rabobank uit de Tour de France gezet nadat Davide Cassani had verklaard hem te hebben gezien in de Dolomieten.

Omdat Rasmussen volgens de officiële verklaringen in Mexico had gezeten, zou hij hebben gelogen en werd daarna uit de Tour gedonderd. Volgens de toenmalige verklaringen had Rasmussen iets gedaan waar anderen niet van op de hoogte waren geweest. Van een zekere Tour-zege werd op dramatische wijze afstand gedaan.

Afgelopen zondag werd echter aangetoond dat van dit verhaal weinig klopt. Dat dit bijna niemand is opgevallen, is omdat we met zijn zevenmiljoenen zaten te kijken naar twee blowertjes in een veel te grote auto. Is er eindelijk eens goede onderzoeksjournalistiek op de Nederlandse tv en dan verpest Peter de Vries het weer eens met zijn sensatiedriften.

Dolkstoot

Slechts 128.000 mensen hebben daarom de uitzending van Zembla gezien, waarin Rasmussen en Cassani elkaar voor de eerste keer sinds de Tour de France spraken. Cassani over het moment dat Rasmussen werd verwijderd: "Ik heb die avond gehuild, toen jij naar huis werd gestuurd. Ik voelde me als degene die jou de dolkstoot had gegeven. Ik voelde me heel erg vreselijk." Waarop Rasmussen zei: "Ik weet heel goed wie mij naar huis heeft gestuurd."

Want in dezelfde uitzending werd bewezen dat de Deen al op 24 april 2007 een mail naar Theo de Rooij en Erik Breukink had gestuurd met het verzoek om de trip naar de Pyreneeën te verzwijgen, omdat hij toen in Mexico had moeten zijn. Toch liet de leiding van de Rabo-ploeg hem starten, alle waarschuwingen ten spijt. Toen het mis ging, werd Rasmussen opgeofferd om de goede naam van de Rabobank hoog te houden. Tot zondag is dat de ploeg ook gelukt, tot de uitzending van Zembla.

Op hetzelfde moment dat dit journalistieke hoogstandje werd uitgezonden, verzamelden zich in Drachten echter woeste hordes om een vermeende Joran van der Sloot te lynchen. Als er op die avond per ongeluk een driejarig meisje op haar stepje naar buiten was gekomen, was ze besprongen, in stukken gescheurd en verbrand op een stapel autobanden. "Goh, ik dacht toch echt dat het die Joran was. Jij toch ook?" Die dag werd duidelijk dat de kloof tussen politiek en volk in de meeste gevallen te klein is. Met dat gruis wil niemand toch wat te maken hebben?

Anyways. De Zembla-uitzending was mede het werk van Thomas Blom. Het moet heel frustrerend zijn als zo'n project na maanden werk in één zucht wordt weggeblazen door SBS.

Dat is inderdaad frustrerend, beaamt Blom: "Het probleem met de uitzending van De Vries is dat Rabo misschien weer wegkomt. Terwijl het overduidelijk is dat de ploegleiding en in later stadium ook de sponsor zijn meegegaan in de leugen. Daarbij waren ook renners op de hoogte. Dat is toch echt de boel bedonderen."

Om zulke betrouwbare sprekers in de gesloten wielerwereld te vinden, is een hele prestatie van Blom en zijn collega's. En ze hadden er niet eens geheime camera's voor nodig, enkele kratten vol joints of een dubieuze medewerker, die sinds zondag is gepromoveerd tot de Rijdende Rechter van SBS.

Maar is het dan echt niemand opgevallen dat die gast in staat was om tijdens het autorijden een enorme joint te draaien? Met één hand aan het stuur en één hand om zijn kingsize vloei? Ik heb zelf genoeg joints gedraaid om te weten dat dit niet makkelijk is. Bij Zembla daarentegen hadden ze sprekers gevonden, die wel betrouwbaar waren. Daarom terug naar de Rabo-leugens.

Hoog spel

Blom: "Begrijp me goed, ik hoop dat Rabo nog vele jaren hun winsten in het wielrennen stopt. Maar dan wel na een grote schoonmaak en ook na de erkenning dat de Raad van Commissarissen en de Raad van Advies volkomen gefaald hebben. Er waren negen mensen, die toezicht hadden moeten houden en die alle signalen naast zich neer hebben gelegd! De gehele ploegleiding was op de hoogte: naast algemeen manager Theo de Rooij ook ploegleider Erik Breukink en Rabo-arts Geert Leinders. De sponsor heeft bewust hoog spel gespeeld."

De Zembla-uitzending was dus geen oproep om met hooivorken en brandende autobanden op te rukken naar het hoofdkantoor van de Rabobank om voor eens en altijd een einde te maken aan dit onrecht. Dat is namelijk het verschil tussen serieuze onderzoeksjournalistiek en de SBS.

Daarnaast zou het erg sneu zijn voor dat driejarige meisje dat de pech heeft om net op dat moment voorbij te komen met haar stepje. "Goh, ik dacht toch echt dat het die Breukink was. Jij toch ook?"

Toch nog kijken naar Zembla? Dat doe je hier.

Reageren?