Hitler zag het fout

Nero, u kent hem wel, die Romeinse keizer, dat was eigenlijk een ontzettend leuke gozer. In die tijd dan. Door Nico Dijkshoorn.

Mensen in brand steken, dat was in feite wat wij nu wokken noemen. Daar kunnen wij nu helemaal niet meer over oordelen.

Maar ik ben wel blij dat Nero nu eindelijk de erkenning krijgt die hij verdient. Een mediagenieke vogel, Nero, altijd al geweest. Die was zijn tijd zeker 2000 jaar vooruit. De John de Mol van 50 na Christus, zo moet je hem zien. Flikkerde mensen voor de leeuwen en dan maar lekker kijken naar de slachting. Nu heet dat De Gouden Kooi. Nee, die begreep wel hoe het werkte.

Meeslepend

Sowieso mooie figuren daar in Rome. Er ging nog eens een stad in brand. Het was groots en meeslepend. Nero begreep toen al dat je flink uit moest pakken om het later een beetje gelikt als televisieserie te kunnen uitzenden. Mensen huiveren bij zoveel slechtheid.

Nero, de ultieme bad guy. Ik vind hem beter dan Stalin. Beetje een teleurstellende dictator was dat. Dat bleef toch een soort postbode die tussendoor een volk uitroeide.

Lijpe snor

En die Djzengis Khan, waar je trouwens privé ontzettend mee kon lachen, die had ook wel iets speciaals. Op dat paard met die lijpe snor van hem. Vinden mensen ook altijd fijn, moordenaars op een paard. Indianen uitroeien, het mag, als je het maar op een paard doet, met mooi licht in een leuke omgeving. Het liefst neerschieten als ze op een buffel zitten. Hoe ze dan met een klein Indiaans kreetje er af donderen. ‘Kaaaaiiiii.’ Mooi.

Holleeder

Holleeder, als die gewoon al zijn mannen op paarden had laten rijden, niks aan de hand. Je zit in een kroeg met Hete Bertus wat te drinken, hoefgetrappel voor de deur, en het volgende moment ligt je met een bitterbal in je mond bloedend in de spoelbak. Dat vinden mensen mooi.

Die jongen met die bijl maandag, kijk, dat zijn nog eens moorden. Niet dat laffe gedoe met een scooter en een pistooltje, nee hopla met een aanloop dat hoofd doorklieven. Die jongen weet wat wij mooi vinden. Want geef toe. U hebt zitten griezelen. Het gesprek van de dag was het. Met een bijl!!

Geweld

Wij willen het niet en ook weer wel, angstaanjagend geweld. Zo zitten we in elkaar. Niet alleen in de bioscoop maar ook in het dagelijks leven beginnen we steeds meer door onze vingers te kijken naar iets wat we eigenlijk heel graag willen zien.

Entertainment

Zoals gezegd, pioniers als Stalin, Nero, Caesar, Mao Tse-tung en Nixon begrepen dat. Geef de mensen er een pakkend beeld bij en het wordt entertainment. Maak het heroïsch en duizend jaar later zitten ze met een zak popcorn op schoot te smullen van een onthoofding. Of we horen thuis in dolby surround een Vietnamese schedel van links naar rechts door onze kamer rollen.

Boek

Hitler begreep daar dus geen ene reet van. Die vroeg er echt een beetje om, om verboden te worden. Een boek. Lekker modern! Die ging zitten schrijven. Nee, dan ben je als dictator lekker bezig. En hij hield van honden. Nero vrat honden! Echt media-technisch een dictatortje van niks. Die snor ook. Net niet. Laat hem groeien of doe het niet.

Stemgeluid

En verdomme, de kansen lagen er wel rond 1930. Hij had op een paard van stad naar stad kunnen reizen om dat boek schreeuwend op dorpspleinen voor te dragen. Want je kan lullen over Hitler wat je wilt, maar hij had wel een lekker ver reikend stemgeluid. Goed volume ook. Goed tempo. Ik zou hem nu zeker inschatten op ronde drie bij So you wanna be a popstar.

Rode kaft

Nee, maar meneer moest zo nodig een boek schrijven. En dan zeiken als je verboden wordt. Ouderwets gedoe. Leuk voor je moeder een boek. ‘Kijk dat heeft mijn zoon geschreven’. En als je het dan toch doet, geef het boek dan ook fatsoenlijk uit. Dat begreep Mao weer heel goed. Een rode kaft, dat het mooi combineert met je bebloede overall.

Nee, Hitler, die lul van oet heeft een jaar lang aan dat boek zitten werken en was zelfs aan het schilderen geslagen. Het had niks gescheeld of hij had Mein Kampf zelf geïllustreerd. Slechte titel trouwens. Te naar binnen gericht. Noem zoiets dan Unser Kampf.

Slecht signaal

Terecht dat het boek tot nu toe werd verboden. Als je dit soort broddelwerk gaat belonen dan geef je een heel slecht signaal af aan toekomstige dictators en uiteindelijk zijn wij als geweldsconsumenten de dupe.

Voor je het weet valt er geen volkerenmoord meer te verfilmen en zitten we allemaal voor een ruisende televisie te lezen in het laatste boek van Wilders. Mijn Kam.

NUwerk

Tip de redactie