Kleutertje Geert

Gisteren sprak de rechtbank kunstenaar Jonas Staal vrij van doodsbedreiging van Geert Wilders. Net als het Koran-verbod is het verbieden van kunst strijdig met de vrije meningsuiting. "Het gaat Wilders alleen om zijn eigen vrije meningsuiting," zegt Christiaan Alberdingk Thijm.

Dat was leuk, daar was hij weer, kleutertje Geert. In de zomervakantie zelfs. Terwijl alle andere kleuters met vakantie waren, was Geert naar het schoolgebouw gegaan om daar een heel vies windje te laten. Zomaar.

Midden in het klaslokaal. Geertje wist dat dit niet mocht. Hij wist ook dat hij enorm op zijn donder zou krijgen om het windje. Hij wist dat alle aandacht naar hem en zijn viespeukerij uit zou gaan tijdens de vakantie van de anderen.

Laat maar lullen

Wat liep hij daar parmantig te wezen in dat lege Binnenhof. De camera die hem langzaam volgde. Die schalkse, ondeugende blik in de camera. Toelichten wilde Wilders zijn daad niet.

Ik begrijp dat ook wel. Je weet dat je iets doet dat op geen enkele manier te verdedigen valt; dan kan je beter gewoon je mond houden. Laat de goegemeente maar lullen, heeft Wilder gedacht, als je naam maar over de tong gaat.

En zo geschiedde. Hartje komkommertijd, de timing was ideaal. Zoals te verwachten, werd de daad afgekeurd. Het kabinet noemde in een reactie het verbieden van de Koran "niet aan de orde".

Hallo, niet aan de orde? Wat is dat voor een reactie? Wil het kabinet zeggen dat het op dit moment geen prioriteit heeft, dat er nu andere zaken aan de orde zijn?

Minister Vogelaar was al een stuk flinker. Zij vond dat de oproep van Wilders niet bijdroeg aan "een klimaat van verdraagzaamheid in het algemeen". Verhagen noemde de uitspraken "onbetamelijk".

Filip de Winter

Het meest intelligent was de reactie van Wilders' Belgische evenknie, Filip de Winter. Hij legde geduldig aan Netwerk uit dat het verbieden van boeken strijdig is met de vrijheid van meningsuiting.

Hij vond het onverstandig dat Wilders als voorvechter van dezelfde vrije meningsuiting een pleidooi hield voor het beknotten daarvan. Wilders speelt zijn tegenstanders daarmee in de kaart.

Die kunnen hem eenvoudig verwijten dat zijn standpunten innerlijk tegenstrijdig zijn. Je mag rechts-extremist zijn, leek De Winter te zeggen, maar wees in godsnaam consequent.

De muze van Staal

Dat het Wilders alleen om zijn eigen vrije meningsuiting gaat en niet om die van anderen, blijkt ook wel uit de aangifte die hij deed tegen kunstenaar Jonas Staal. Staal richtte twee jaar geleden gedenkplaatsen in voor Wilders. Hij omringde een foto van Wilders met brandende waxinelichtjes, bloemen en speelgoedbeertjes.

Gisteren sprak de rechtbank Rotterdam de kunstenaar vrij van bedreiging met de dood of geweld. De rechtbank acht het niet bewezen dat Staal de intentie had Wilders te bedreigen.

Staal noemt Wilders zijn muze. Bedreiging was absoluut niet zijn doel; hij is gewoon gefascineerd door het fenomeen en heeft dat verwerkt in kunst. De rechtbank oordeelt terecht dat het enkele in verband brengen van Wilders met de dood onvoldoende is om van bedreiging te kunnen spreken.

Negeren is beter

Het zal mij benieuwen wat de volgende streek wordt die Wilders zal leveren. Alle Marokkanen aan het gas? Er is trouwens ook een leer die zegt dat je kleuters juist geen aandacht moet geven als ze stoute dingen doen.

Door die aandacht beloon je het ondeugende gedrag juist. Negeren is beter in zo'n geval. Slaap lekker Geertje, het was weer een vermoeiende dag.

NUwerk

Tip de redactie