Soms fantaseer ik weleens over een baan bij de KLPD. Wat moet het toch fantastisch zijn om de hele dag legaal vol gas achter ondeugende automobilisten aan te sjezen. Door Dennis Oosterwolde.

"Goedemiddag meneer, weet u dat hier maximaal 120 kilometer per uur toegestaan is?", "U reed na correctie 174 kilometer per uur, dus ik ga nu uw rijbewijs invorderen". Ik schaam me er eigenlijk voor, maar het lijkt me heerlijk om te doen! Helaas is de praktijk iets minder romantisch, want voor ieder ingevorderd roze vodje moet in het kader van minder blauw op straat een papierwinkel aan administratie worden verricht. Daar zit ik dan weer niet op te wachten en het betaalt overigens ook niet overweldigend.

Het zal je misschien opgevallen zijn of misschien ook helemaal niet, maar we moeten het al een poosje stellen zonder het programma Blik op de weg. Het programma neemt de kijker mee in de wereld van de verkeerspolitie in haar strijd tegen ondeugende verkeersdeelnemers.

Koos Spee

Huisvriend van het programma was landelijk verkeersofficier en met een lintje onlangs ook Ridder in de Orde van Oranje-Nassau Koos Spee. Hij kreeg geregeld een paar minuten zendtijd om met zijn preken verschillende open deuren in te trappen.

Over het algemeen weten we dondersgoed wat wel en niet mag, we hebben alleen niet altijd zin om brave burgers te zijn. Dat hoeft ook niet, zolang je het niet te bont maakt en accepteert dat de afdeling Fanmail van onze overheid vanuit Leeuwarden acceptgiro's verstuurt met "toeslagen" voor ons ondeugende gedrag.

Koos Spee wilde op enig moment bij Blik op de weg een dikkere vinger in de pap. De kijker moest wat hem betreft het gevoel krijgen dat de arm der wet op iedere hoek op de loer zou kunnen liggen. Dat ging presentator en bedenker van Blik op de weg Leo Haas een paar stappen te ver. Daarmee zou de werkelijkheid onjuist worden voorgespiegeld en Haas wil als programmamaker en journalist eerlijke televisie maken.

Wegmisbruikers

Uiteraard niet voor één gat te vangen, ging Koos Spee in zee met de zender SBS6 en werd vervolgens een vast gezicht bij slap-aftreksel-Blik-op-de-weg-kloon-Wegmisbruikers. Uitstekend plan, want Blik op de weg is veel leuker om naar te kijken zonder de betweterige "Postbus 51" speeches van Koos Spee. Voor gevatte uitspraken in de trend van "Je weet toch dat het niet mag, dus doe het dan gewoon niet", heeft Jochem van Gelder misschien nog wel een paar praatjesmakers te leen.

Het programma voortzetten zonder "Koos is boos" pakte in de praktijk iets anders uit, want vervolgens was Leo het haasje en bij nagenoeg geen enkel politiekorps nog welkom. Om een lang verhaal kort te maken: het politieke spelletje van Koos Spee heeft ook werkelijk de politiek gehaald en zelfs geleid tot Kamervragen.

Op moment van schrijven is Haas na een aantal internetuitzendingen weer vriendjes met de politiebobo’s, maar of het met Ridder Spee nog goed komt betwijfel ik. Ik verheug me in ieder geval op een nieuwe reeks afleveringen.

Herkenning

Wat is er toch zo leuk aan Blik op de weg? Het is vooral een stukje herkenning. Iedere bestuurder maakt weleens een overtreding. Ja zelfs Leo Haas, een bekentenis die hem door de niet vergeefsgezinde Spee behoorlijk kwalijk werd genomen. "Je laat een programma over de gevaren van alcohol toch ook niet presenteren door een alcoholist", was Spee flauw van mening. Laten we toch niet roomser zijn dan de Paus. De één maakt wat vaker dan de ander een overtreding en sommigen helaas zelfs structureel.

Variërend van een beetje extra gas bij een oranje stoplicht tot belachelijke snelheidoverschrijdingen met meer dan 100 procent binnen de bebouwde kom. Het programma heeft op een kromme manier een soort gewetenszuiverende werking, want er zijn namelijk altijd malloten te vinden die zich vele malen ernstiger misdragen dan jezelf. Onze eigen overtredingen kunnen immers in veel gevallen natuurlijk prima door de beugel, want we schatten altijd eerst de situatie nauwkeurig in, nietwaar?

Ergernissen in beeld

In het programma komen ook geregeld zaken aan bod waaraan iedereen zich ergert, maar waar voor je gevoel niets, of in ieder geval veel te weinig aan wordt gedaan. Denk onder andere aan bumperklevers, mensen die te lang links blijven hangen of truckers die asociale manoeuvres uitvoeren.

Het programma is een opsomming van dit soort irritante zaken waar onder het oog van de camera een keer wel eens iets aan gedaan wordt. Geen beter vermaak dan leedvermaak, dus een aflevering was aan de saaie kant wanneer er niet tenminste twee rijbewijzen in beslag werden genomen.

Smoesjes

Ook fantastisch om te zien is hoe mensen zich vaak onder een boete proberen uit te lullen. Soms heel ingetogen, maar vaak ook tamelijk heftig. Dan wordt ook meteen pijnlijk duidelijk dat het niet uitmaakt wat voor smoesje je verzint, want de wetsdienaren hebben ze bijna allemaal al eens gehoord. Dus mocht je een keer aangehouden worden, trek gewoon het boetekleed aan en accepteer de consequenties.

Alhoewel, dan zou Blik op de weg een stuk minder leuk zijn om naar te kijken. Ik blijf ondertussen dus rustig voor de buis zitten, wachtend op een nieuwe reeks leedvermaak. Waar blijf je nou Leo?