Als je, zoals ik, een week lang ergens boven op een berg zit en noodgedwongen verstoken blijft van iedere actuele ontwikkeling, wat doe je dan? Je leest een week lang de Linda. Door Nico Dijkshoorn.

Zo gaat dat in vakanties. Als je een beetje pech hebt zit je zes dagen lang een door de vorige bewoner achtergelaten nummer uit 1987 van Arts en Auto te lezen. Maar ik had gelukkig de Linda mee.

Een openbaring. Wat een lekker gek laat maar waaien en laat de boel maar de boel wijf is dat zeg. Enig! Wist ik helemaal niet. Als je haar alleen van de televisie kent dan denk je dat het een toevallig met de goede achternaam geboren, blonde lachmachine is, die eens in de zoveel tijd zo verkrampt om een quizkandidaat lacht dat haar gezicht in tweeën scheurt, waarna de hele boel weer met een voet op haar achterhoofd strak moet worden getrokken.

Ik hoorde wel eens goede berichten over Linda, maar als je dan de televisie aanklikte vroeg ze met een kaartje in haar hand hoe de hoogste berg in Mexico heette, deed heel slecht een Amsterdamse na of acteerde een Barbiepop.

Echt lief

Maar Linda is echt lief en leuk hoor. Nu ik het laatste nummer van haar tijdschrift zestien keer heb gelezen is het net alsof ik een nieuwe vriendin heb. Zo'n leuk spontaan wijf waarmee je samen op de bank gaat zitten janken om The Sound of Music.

Wat moet het Linda veel moeite kosten om de tv-Linda te zijn. De tv-Linda is een dom spelletjesvrouwtje. De tijdschrift-Linda maakt om de drie maanden bekend dat ze stevig genomen wil worden door behaarde domme mannen, dat ze haar cocaïne vroeger het liefst van de ruggen van negers snoof en dat ouderdom een geschenk is.

Vrije liefde

In de Linda die ik las, een thematisch hippie nummer, fantaseert Linda in haar editorial meteen een eind weg over de vrije liefde. Linda ziet dit vooral als iets fysieks. In zoveel mogelijk posities en in zoveel mogelijk lichaamsopeningen zoveel mogelijk verschillende partners helemaal uitwonen. En daar blijft het niet bij. Een broeierig nummer is het, tussen alle advertenties door.

Een reportage over Buenos Aires dampt van het lichaamszweet. Ja, die Argentijnen, allemaal echte Linda-lezers eigenlijk. Lekker met hun lichaam in de weer, beetje chillen, balletje hooghouden en natuurlijk onbeperkt de tango dansen, zomaar opeens, midden op straat.

Linda zegt ook dat je er leuke foto's kunt kopen, bij geinige kraampjes. Je kunt er ook voor 100 euro een kind kopen, je wilt na twee dagen die gitaar wel over hun verweerde koppen slaan en in de sloppenwijken danst men iedere nacht een tango met de dood, maar dat staat misschien in het Dode Kindjes Door Mensonterende Omstandigheden Thema nummer van de Linda.

Vernaaide aardappelzak

Leuke modereportage ook met Ilse de Lange. Net als Linda enorm gegroeid als mens. Stond een jaar of vijf terug nog onverstaanbaar Twents te lullen in een vernaaide aardappelzak, nu hangt ze het liefst in jurkjes van 2000 euro per stuk heel zwoel kijkend met haar wang tegen een boom. Uiteraard wast Ilse haar jurkje met een wasmiddel dat haar aan thuis doet denken.

Enige hebbedingetjes ook in deze Linda. Een gezonde naaldhak, blond ondergoed en een autoband aan je voet. Leuk woonidee: zet eens een Japanner met een tak in zijn hand in je kamer.

Feminisme

Hoogtepunt in deze Linda is het interview met Hedy D'Ancona, haar afgenomen door Filemon Wesselink, de voor 80 procent uit neus en gebit bestaande nieuwe Bart. Filemon vraagt wat feminisme nu eigenlijk is. Hij vindt het zo vaag klinken. Hedy legt het hem geduldig uit. Natuurlijk in de Linda, het podium voor vrijdenkende vrouwen.

De televisie-Linda doet het weer anders. Die duwt in een show met Beau van Erven Dorens alle vooroordelen over de vrouw nog eens keihard door je strot. Die laat gillend van het lachen vrouwen en mannen achteruit inparkeren en moet huilend van de pret bekennen dat vrouwen geen vliegtuigje kunnen vouwen.

Benieuwd wat Hedy daar van vindt. Maar die vraag wordt haar niet gesteld in de Linda. Wat we wel leren over vrouwen in dit nummer? Monique Kleman haar levensvisie. "Een naakte venusheuvel is niks voor mij."

www.nicodijkshoorn.com