Toen ik gisteravond, zoals elke week op zondag, mijn bespiegelingen op de toestand in de wereld wilde doormailen aan de vrienden van NU.nl, overkwam mij iets wat mij zelden gebeurt: de techniek liet mij in de steek. Door Jan Heemskerk.

Om precies te zijn: 'mijn pakketgeschakelde verbinding (1)', het icoontje op mijn bureaublad dat mij via mijn mobiele telefoon en de UMTS-masten van de KPN toegang geeft tot het internet.

Zoals u weet, ben ik namelijk op vakantie, en wel op het trouwe jacht de Barre Koe 2, dat zich momenteel in de rustieke haven van Workum bevindt. Nu wil ik niets kwaads beweren van de stand van de techniek in Workum (for all I know is het volledig bekabeld met glasvezel en worden de mensen raar in het hoofd van het spervuur van Wifi-access-points dat hun hersenen roostert), maar ik kon ditmaal slechts het internet op via de mobiele telefoon.

En die verbinding werkte dus niet. Vuiltje in de ether. Wonderlijke foutcodes, die, zoals men weet, eigenlijk allemaal hetzelfde betekenen: 'foute boel, vergeet het maar, andere keer beter. Of niet.'. Geen internet, geen column, zo makkelijk is dat dan ineens weer.

Handig

Nou ben ik best handig met electronica, en bovendien wil ik mijn twaalf trouwe lezers op de maandagochtend niet teleurstellen, dus mijn eerste impuls was: net zo lang klootviolen tot ik hoe dan ook dat %^$#^&* internet op kan.

Om mij heen zag ik al de gezichtjes van vrouw en kinderen betrekken, die weten in welke Homerische toorn vader kan ontsteken als de techniek het laat afweten.

Kalmte

En plots kwam er een vreemde kalmte over mij heen. De kalmte van de marathonloper die in de buitenwijken van Athene voelt dat hij geen stap meer kan verzetten, en lekker op een bankje gaat zitten in plaats van door te hollen naar het centrum, alwaar de koning wacht op bericht van de slag bij Marathon (de Grieken hadden gewonnen), en daar van uitputting dood neer te vallen.

'Ik lijk wel gek', dacht ik. Het avondzonnetje schijnt in Workum, het terras op het plein wacht ongeduldig op mijn komst, net als dat grote glas pils. En ik zal hier in dat kleine kajuitje een beetje vloekend en tierend gaan zitten ruziën met de pakketgeschakelde verbinding? Mooi niet.

Cyberverzet

En zo, dames en heren, heb ik gisteren een daad van cyberverzet gepleegd. Ik heb de laptop dichtgeklapt, de mobiele telefoon uitgeschakeld, en ben op het voornoemde terras het voornoemde glas pils gaan drinken. En wel twee ook.

En ik voelde me niet eens schuldig. Hiermede heb ik en passant mijn huwelijk gered ('dit is het liefste dat je ooit voor me hebt gedaan'), mijn kinderen verbluft ('Pap, als jij een dag zonder internet kunt, kunnen wij het ook! Jij oermens, jij beest!'), en een mooi stuk zielerust veroverd.

U wordt, mede namens vrouw en kinderen, bedankt voor uw geduld.

Jan Heemskerk
Hoofdredacteur Playboy