Je moet er waarschijnlijk net een lange vlucht naar Mexico hebben opzitten om de twee in verband met elkaar te brengen, maar het lukt Jan Heemskerk, hoofdredacteur van Playboy en uw nieuwe zomerse maandagcolumnist: Wat hebben borstvergrotingen en nierdonaties met elkaar te maken? Door Jan Heemskerk

Allereerst maar even opbiechten: ik ben (nog) geen orgaandonor. Ik ben niet alleen in deze, trouwens, want bij mij aan tafel, vier uur ’s nachts Nederlandse tijd, maar net avondeten in Mexico City, zit ook Harm, collega, die eveneens weigert zijn ingewanden ter beschikking te stellen. Zijn reden: 'Je zal maar zweven op de rand van leven en dood, en ze trappen de stekker eruit omdat er een kamer verderop iemand ligt te wachten op je lever'.

Wat een sukkel.

Mijn reden is nog minder prozaisch: ik vrees dat bij mijn dood in mijn hele lichaam geen orgaan meer is te vinden dat nog denkbaar bruikbaar is voor iemand die er een behoorlijke levensverwachting hoopt uit te slepen.

Een lever die door dapper alcoholmisbruik aanzienlijk aan vermogen heeft ingeboet, longen die ruim zijn doorrookt, nieren die al die narigheid hebben moeten afvoeren, en een hart dat na al die jaren eindelijk de handschoen in de ring heeft gegooid. Bovendien ben ik te lui om een formulier in te vullen.

Belofte

Maar, bij deze, mocht iemand er nog wat aan hebben, dan is hier, publiekelijk en wel, mijn belofte dat ik mijn organen ter beschikking stel, vermits ik eerst volledig ben overleden. Ik ben namelijk wakker geschud.

Niet door de – overigens listige – BNN-stunt, maar door de baas van de Nierstichting, wiens naam me is ontschoten, maar die een warm en mooi pleidooi heeft gehouden, onlangs op Radio 1, voor zijn goede doel. Hulde hiervoor.

Snijden

Toch vraag ik me af waarom niet véél meer mensen na hun dood het boeltje willen afstaan aan mensen die er een nieuw leven door kunnen krijgen. Het meest gehoorde argument: 'Ik vind het zo’n eng idee dat ze in me gaan snijden als ik dood ben'.

Hoe maf is dat? In een tijd waarin hordes mensen zich – bij leven en volle verstand – laten opereren wanneer ze niet eens ziek zijn, alleen maar om grotere borsten, een strak gezicht, een dunnere buik en een vagina zonder uitwaaierende schaamlippen te verkrijgen (soms met fatale gevolgen), ga je toch niet flauw lopen doen over een kleine ingreep als je al hartstikke dood bent?

Verplicht

Ik vind dat de Schoemachers van deze wereld alle mensen die voor een cosmetische ingreep bij de kliniek komen aankloppen, onmiddellijk een donor codicil onder de neus moeten drukken. Verplicht. Geen verklaring, geen nieuwe borsten. Net zo makkelijk.

Ik durf te wedden dat we op die manier in één klap van de wachtlijsten af zijn. En als het dan weer een keertje misloopt, met zo’n liposuctie, maken we er in elk geval nog iemand blij mee.

En trouwens: zolang er nog zoveel programma’s op televisie zijn over mensen die pas gelukkig zijn als een chirurg ze van top tot teen heeft verbouwd, mag er niemand meer zeuren over een show waarin je een nier kunt winnen. Nep of niet.

Zie en lees meer op www.playboy.nl