Kinderen, kampioenen en koningen

Wie de Olympische Spelen wil organiseren, spreekt over vrede, kinderen en verbroederen. Wie dat het beste kan, wordt aangewezen als gastheer en vanaf dan is het grootschalig graaien. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis Weblog

In 2005 werd bepaald wie de Olympische Spelen van 2012 mocht organiseren. Dat Londen werd aangewezen was een complete verrassing, omdat Parijs de grootste kansen had. De Engelsen kwamen echter met een briljante truc, waar Nederland van kan leren als het kans wil maken op de Spelen van 2028.

Op het beslissende congres van het Internationaal Olympisch Comité was oud-atleet en olympisch legende Sebastian Coe het gezicht van de Engelse campagne. Een sporter hield hier een pleidooi voor de Spelen. De Fransen daarentegen hadden hiervoor de president. Hier was het dus een politicus, die opkwam voor de Spelen in zijn land.

Maar vooral het begeleidend filmpje maakte het verschil. Londen concentreerde zich op jongeren als de toekomst van deze wereld én de sport. De Fransen beperkten zich vooral tot de constatering dat niemand beter iets groots kan organiseren dan de Fransen. Het ging hier dus om de toon van de campagne en niet zozeer om de inhoud, want de Fransen hadden statistisch gezien de beste kansen: goede stadions, fijne hotels en minder smog.

De drie K’s

Londen maakte optimaal gebruik van de drie K’s: kampioenen, kinderen en koningen. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze promotiefilm. Binnen twintig seconden zijn die drie groeperingen subtiel in beeld geweest: de sporthelden (kampioenen), een knulletje op de tribune (kinderen) en mannen op sjiek versierde paarden (koningen). Van die combinatie wordt een IOC-lid vloeibaar.

Onthoud dat dus als je subsidie of andere steun wilt van het IOC. Maak een mooie folder met foto’s erbij van kampioenen, kinderen en koningen. Meteen nadat die brochure het IOC-hoofdkantoor heeft bereikt, vertrekt het schip vol geld naar uw adres. “Legt u het geld daar maar neer. We ruimen het straks zelf wel op.”

Da’s niet zo mooi

Vanaf die mooie praatjes waarmee de Spelen naar Londen gingen, gaat er echter heel veel fout. Dan heb ik het niet over de bomaanslagen de dag na de toewijzing. Door een klein rekenfoutje bijvoorbeeld werden de Spelen in één klap anderhalf miljard euro duurder. De organisatie was even vergeten dat er belasting moest worden betaald… Inmiddels is het budget waarmee Londen in 2005 pronkte van 5,4 miljard euro opgelopen tot een kleine dertien miljard euro.

Een groot deel van die kosten zal worden betaald door de inwoners van Londen, die daarom snel een stuk minder enthousiast worden. Vandaar dat het deze week eens tijd werd voor een publiciteitsoffensief van de Britse overheid. Maar dat neemt niet weg dat van die dertien miljard euro – en wat er de komende tijd nog bijkomt – alleen de koningen beter zullen worden.

Het is het beste bewijs dat rijkdom niets anders is dan geconcentreerde armoede: een hele grote groep mensen brengt het geld bij elkaar, dat uiteindelijk belandt bij een heel klein groepje. Die kleine minderheid wordt rijk van de verarming van de grote meerderheid.

Een Wouter Bos-moment dus. Mooie woorden en stoere filmpjes blijken niet veel later opeens heel anders uit te pakken. Sorry broeders en zusters, niets aan te doen.

Een Montreal-moment

Zo lijkt het er langzaam op dat Londen de kant opgaat van Montreal, dat in 1976 de Spelen organiseerde. Het werd een financieel drama zonder weerga: dertig jaar later betalen de inwoners van deze stad nog steeds extra belasting om die tekorten te dekken. Niet dat de huidige burgemeester van Montreal ervan geleerd had: vorig jaar wilde hij opnieuw zijn stad aanmelden voor de Olympische Spelen!

Een burgemeester die populair wil worden door zijn bewoners een nieuw tekort van miljarden te beloven is strategisch bijna net zo’n blunder als Wouter Bos op een verkiezingslijst plaatsen. Daar kan geen K tegenop.

Misschien zijn de K’s in Londen over enkele jaren ook uitgewerkt. Zo jammer, want er is niets mooiers dan de Olympische Spelen. Maar helaas wordt overal gegraaid, afgedekt door mooie woorden.

Tip de redactie