Hij gaat er komen, André Hazes; de musical. Ik was al wat eerder ingeseind dat er iets speelde. Joop van den Ende wilde per se een musical over een omhooggevallen proleet maken en was flink aan het shoppen in theaterland. Door Nico Dijkshoorn.

Er waren vergevorderde plannen voor "Danny de Munk; de musical", maar die bleek helaas nog niet dood. Wist Joop helemaal niet. Die schijnt gewoon nog in veel te strakke broeken, met het kapsel van een Oost-Duitse kuurschaatser, in stukken te figureren die niemand wil zien. "Ben Cramer; de musical", met in de hoofdrol Ronnie Tober ging ook niet door. Ronnie Tober bleek, door zijn aangetaste korte termijn geheugen, niet meer dan vijf woorden achter elkaar te kunnen onthouden.

Zak aardappelen

In dat verband is het ook wel prettig dat André Hazes niet meer zichzelf kan spelen. Die kwam met moeite tot twee woorden. "Hoi, mensen ik ben Rob Hazes! Nee, André Hoekstra. Nee Kees Hazes." Was je meestal drie kwartier verder voordat hij zichzelf had voorgesteld. Op zich al zinloos, want wie kende hem niet? Daar zorgde André wel voor. Af en toe, als de aandacht wat verslapte, hoekte hij Rachel als een zak aardappelen naar de grond en dan kon hij weer een half jaartje vooruit in de bladen.

In de musical zien we dit terug in een grote scène waarin André met zes blonde hoeren op de achterbank van zijn terreinwagen met 150 kilometer per uur de slaapkamer van Rachel binnen komt rijden. Laat dat maar aan Joop over. We gaan het allemaal zien, Bill van Dijk als Hazes, Simone Kleinsma als Rachel en Johnny de Mol ontroert in een solonummer als de kapper van Hazes.

Alleenrecht

Rachel... Hoe schaamteloos kun je je overleden man exploiteren? Mevrouw heeft het alleenrecht op het merk Hazes en dat zullen we weten ook. Een kleine opsomming.

Ze liet hem verdeeld over 10 vuurpijlen boven de Noordzee afschieten. Dat wilde André zo. Gelul. Ja, hij zal met zijn dronken harses wel eens hebben geroepen dat ie graag de lucht in wilde worden geschoten. Een echt liefhebbende vrouw doet dan haar man onder de wol en zegt: 'ja hoor lieverd, als jij dood bent schieten we je met een kanon naar Texel. Mikken we je precies in de tuin van Jan Wolkers. Zal ie leuk vinden. Nou lekker gaan slapen." Maar dat deed Rachel niet. Die noteerde het snel en zag zichzelf al staan, als De Eenzame Weduwe.

Gouden regen

Het werd de meest krankzinnige verstrooiing ooit. Rachel met haar kinderen ergens op een pier en boem, boem, boem, daar ging pappa als gouden regen de lucht in. Leg dat later maar eens uit aan je kinderen. "Ja, pappa wilde altijd al graag in een vuurpijl lieverd en ik wilde altijd al eens een staatsbegrafenis, snap je?'

Daarna volgde de tocht door China op zoek naar een goedkope Chinees die haar man in brons wilde gieten. Letterlijk blijkbaar. Je gelooft het pas als je het ziet staan. Een lelijker beeld is er nooit van een artiest gemaakt. Een liefdeloos ding. Het is geen kunst, het is een exacte kopie. Ik ben er ook van overtuigd dat Hazes er gewoon in zit. Rachel heeft André samen met die Chinees ondersteboven aan zijn voeten in kokend lood gehangen, laten drogen en op een sokkeltje gelijmd.

Incestueus verleden

En pang, weg was Rachel alweer, op weg naar haar volgende aandacht genererende project. De niet officiële maar wel met liefde gemaakte Hazes website verbieden. Want er houdt er maar één van Hazes en dat is Rachel. Ze liet een boek schrijven vol met halfzachte vermoedens over een incestueus verleden. Zal Hazes blij mee zijn. Sta je opeens op je sokkeltje als iemand die wreed in zijn levensliederenhol is genomen door iemand van de familie.

Inmiddels is er, door toedoen van Rachel, helemaal niets meer over van de Hazes zoals wij die kenden. Een kwetsbare man die het soms ook allemaal niet meer wist en daar leuk over zong. Dat sprak de mensen aan. Rachel heeft hem binnen een paar jaar veranderd in een lelijk Chinees beeld met een incestueus verleden.

Abc'tje

Ze gaat er niet onder gebukt. Rachel is alweer met haar volgende Hazes project bezig. Ik las dat Kleine Dré misschien ook een rolletje mag spelen in de musical. Je kind laten dansen en zingen op de kist van zijn vader, dan doe je het goed als moeder... Daarna is het een abc'tje. Slechte recensie, Kleine Dré aan de drank, foute vrienden, ook misschien wel misbruikt en dan snel ondersteboven in het brons. Naast zijn vader kijkt hij voor eeuwig verstard naar zijn uitzinnige moeder.