Auto's zijn bijzondere hulpmiddelen. Daar waar voor de meeste huishoudelijke apparaten de functionaliteit in relatie tot de prijs voorop staat, gelden voor het uitzoeken van een auto hele andere regels. Door Wouter Karssen.

Merk, type en veelal het imago zijn bij het uitzoeken van een auto zwaarwegende factoren, terwijl bij de aanschaf van een wasmachine toch vooral naar de prestaties van het apparaat wordt gekeken.

Onze adviezen vooral geen SUV te kopen, weerhoudt hordes mensen er niet van er toch één te kopen. Zuiver rationeel gezien zijn er voor maar weinig mensen gegronde argumenten te vinden waarom ze juist dat type auto moeten aanschaffen.

SUV

Afgelopen weekend reed ik met een vriend mee naar de Franse Alpen in zijn SUV. Zijn auto is fors duurder dan de mijne en heeft behoorlijk meer pk's onder de kap. Desondanks zat ik nauwelijks ruimer, terwijl zijn auto wel een stuk langzamer en dorstiger is. Dat maakt mijn vriend niet uit, want zijn volgende auto wordt gewoon weer een SUV. Hij vindt dat type auto's nu eenmaal mooi. Blijkbaar kan door die emotie de ratio in één klap overboord gekieperd worden.

Emotie

Is emotie dan werkelijk het belangrijkst bij de aanschaf van een auto of kunnen we met diverse meetcriteria bepalen welke auto het beste is? In diverse bladen en op verschillende internetsites kun je testen lezen waarin auto's met elkaar worden vergeleken. In sommigen reviews wordt zo "objectief" mogelijk gekeken, terwijl in andere vergelijkingen daar bewust ver vandaan wordt gebleven.

Rolmaten

De keren dat ik in een autoshowroom vertoefde, zag ik geen mensen met rolmaten in de weer om de kofferbak op te meten. Wel zag ik potentiële autokopers dubben over subjectieve zaken als de kleur van het interieur en exterieur, het type lichtmetalen velgen en overige hoofdbrekers op de optielijst.

Door een andere vriend werd ik eens uitgenodigd om hem te vergezellen tijdens een proefrit. Groot was mijn verbazing dat er geen elandtests werden uitgevoerd of zo hard mogelijk door de slalom werd geknald. Ook werd er nooit eens vol op de rem getrapt. Zo hebben we niet objectief vast kunnen stellen of dit wel een goede auto voor hem was. Terwijl ik lichtelijk gefrustreerd was door zijn gebrek aan professionaliteit, zat hij met een grote glimlach achter het stuur. "Met deze auto wordt in de file staan weer feest!".

Autohart

Ondertussen trapte hij de fraaie coupe eens op zijn staart en schakelde bij 5.500 toeren door naar de derde versnelling. Mijn autohart brak eventjes, juist de laatste 2.000 toeren leverde deze auto de meeste trekkracht. Hij had dus echt geen behoefte om te weten hoe vlot de auto daadwerkelijk is!

Gelukkig is er hoop, echt slechte auto's worden amper meer gemaakt en de verschillen worden steeds kleiner. "Echte autojournalisten" betogen daarom dat vooral naar hen geluisterd moet worden, want de kleine verschillen en eventuele kleine imperfecties zijn voor het klootjesvolk steeds lastiger te herkennen; daar moet je een vakman voor zijn.

Ik denk dan: als de verschillen toch zo klein zijn, kunnen we blijkbaar iedere de auto uitzoeken die we leuk vinden. De emotie mag regeren en we hoeven ons niet zoveel aan te trekken van de scores in objectieve autotests. Dus kies jij de beste auto, of de auto waar je iedere dag weer gelukkig in stapt?