Lekker weekje voor Wouter Bos. Hij ging twee keer zwaar door het ijs voor het oog van de hele natie. Natie, een passend woord. Wouter is definitief om. Hij is er voortaan voor ons allemaal. Niet alleen voor het geknechte proletariaat, maar ook voor christenen, moslims, dieren, de natuur en verder alles wat hem maar in het pluche houdt. Door Nico Dijkshoorn.

Twee keer deze week liet hij zich rechtstreeks in zijn richtingloos door het lichaam stuiterende ziel kijken. Het is inmiddels wel duidelijk. Wouter vindt wat goed voor hem is. Maandag keek ik naar ´De Wouter Tapes´, een documentaire waarin hij anderhalf jaar lang wordt gevolgd. Het bekende werk. Een gefingeerd kijkje in de keuken. Het moet vooral Wouters ijdelheid zijn die hem heeft doen besluiten hieraan mee te werken.

Spindoctor

Ik weet niet wat zijn spindoctor hem heeft aangeraden. Waarschijnlijk is in 2005, na een lichte euforie, besloten om de zegetocht van de PVDA voor het nageslacht vast te leggen. Wat de motivatie ook is geweest, het pakt volkomen verkeerd uit. Net als in vergelijkbare documentaires over Jan Marijnissen en Wim Kok zien we vooral de ontmanteling van het politieke ambt.

In een eindeloze reeks gefilmde bijeenkomsten met de achterban, met vrienden, met denktankjes, met Kok en met de Engelse socialisten zien we maar één ding; een politicus die bezig is om te bedenken hoe hij het beste overkomt. Hoe zal hij zijn gooi naar het premierschap gaan formuleren?

Paniek

We zien het hem backstage voor de spiegel oefenen. Zijn teamleden om hem heen met een uitgeprinte speech. Paniek. Waar zitten de lachmomenten en de applaus momenten? Moet hij weten. Er zitten te weinig applausmomenten in. Overnieuw schrijven die speech.

Ontluisterende beelden van Bos als hij poseert voor een verkiezingsposter. Kleiner en enger werd de drive van welke politicus dan ook nog nooit in beeld gebracht. Dom lachend poseert hij voor een wit doek. Hij kijkt naar de contactafdrukken. Zes volwassen mensen om een foto van een lulletje lampenkatoen heen. Ze zijn het eens. Het is te braaf. Wouters oplossing, uitgesproken in beeld; ´iets meer gel in mijn haar. Het mag wel wat losser, wat brutaler.´ En zo gaat dat maar door.

Bijna geen discussie in deze documentaire over politiek. Het is twee keer anderhalf uur gelul over imago. Nederland lacht zich zogenaamd gek om de Verenigde Staten waar een B-acteur president kan worden, maar daar zijn ze tenminste eerlijk. Ja, dat kan en they love it!

Sullige christen

Hier is het niet veel anders. Men geeft hier de kiezers ook precies de premier die ze verdienen. Een beetje sullige christen, vol van waarden en normen en net als wij wast hij op zondag zijn auto. Balkenende is op maat gesneden. De Balkenende die regeert, tenminste. In verkiezingstijd en op privé feestjes, zoals onlangs tijdens het eerbetoon aan Joop van den Ende, is hij opeens scherp, geestig en ad rem. Maar daar scoor je niet mee bij christenen.

De vlotte JP laat hij alleen zien bij de VARA, tijdens ´De Wereld Draait Door´ en in een zaal vol mediamensen. Vooraf was afgesproken dat zijn speech voor van den Ende niet mocht worden uitgezonden. Logisch. Zo gedraagt een christenpremier zich niet, schmierend en lachend.

Bos is geen haar beter. Kijk aanstaande maandag naar deel 2 van de Wouter Tapes en volg een permanent manipulerende vice-premier die de kiezers geeft wat ze willen en niet wat hij denkt en voelt. Bos krijgt in de documentaire uitgebreid de kans om zich in te dekken. Een dictafoon vertrouwt hij zijn diepste zielenroerselen toe.

Gekwetste kop

Aan het begin van de documentaire zien we Bos, vlak na de formatie van het kabinet, met een gekwetste kop aan het apparaatje vertellen hoe hij wordt verscheurd door twijfel. Ja, hij heeft verloren, maar eigenlijk ook zoveel gewonnen. Zoveel van zijn doelstellingen heeft hij verwezenlijkt. Je zou hem bijna geloven.

Drie dagen na de uitzending van de documentaire volgde gisteren het nieuws dat Wouter samen met de Christen Unie, de SGP, de SP en het CDA keihard knokt tegen de flitsscheiding. Trouwen is weer heilig. Een door god zelf beklonken verbond voor het leven. Wouter knokt er voor. Schouder aan schouder met de SGP, die de vrouw alleen als denkend wezen erkent als het ze subsidie oplevert. Wouter Bos is nu vóór het duurzame huwelijk en tegen de flitsscheiding die ons in het buitenland zo´n slecht imago oplevert.

Zo hard kan het gaan als je bezig bent met macht en imago. Over twee jaar zien we Wouter in de documentaire ´Dichter Bij God´, waarin hij uitlegt dat alleen een zelfverzonnen schepper hem nog in het zadel kon houden. Op de verkiezingsposter hangt hij aan een houten kruis. Met gel in zijn haar wachtend op een applausmomentje.