Schijnprivacy met Google

De Tweede Kamer heeft weer eens een internetonderwerpje waar ze zich druk over meent te moeten maken. Google zou niet zomaar de gegevens van uw draadloze netwerk mogen registreren. Wat een onzin. Door Arjan Dasselaar

Op Schiphol staat sinds kort een spandoekenautomaat.

Daarmee kun je teksten uitprinten voor je geliefde die thuiskomt na een vakantie, dat gruwelijke tijdverdrijf waarbij je onder dwang moet ontspannen rond een overvol zwembad waar het drukker en smeriger is dan tijdens de spits in de sloppenwijken van New Delhi.

Ik stel me dan zo voor dat je voor teksten kiest als ‘Hopelijk slaat de antibiotica aan’, ‘Buikloop is niet erg, je wou toch al afvallen’ of ‘Heb je de Senseo wel heelhuids mee teruggenomen?’.

Muzieksmaak en Hans Liberg

In de Tweede Kamer zou ik ook wel zo’n automaat willen. Dan zou ik voor andere teksten kiezen. Bijvoorbeeld: 'Ha, we gaan weer lekker grote bedrijven bashen', 'Ach, het electoraat snapt nog minder van computers dan wij' en 'Even flink scoren, want je weet maar nooit wanneer Wilders de stekker uit het kabinet trekt'. (Die laatste zal wel wat extra kosten.)

Waar gaat het om? Terwijl de Europese economie in groter gevaar verkeert dan muzieksmaak in de buurt van Hans Liberg, is de ganse Tweede Kamer bezig met… een symboolpolitieke actie tegen Google.

De fouten van Google

Nu valt er een hoop op Google aan te merken, wat ik recent op deze plek ook heb gedaan, maar hier heeft de Tweede Kamer, eensgezind in onbegrip en opportunisme, toch echt het verkeerde onderwerp te pakken.

Wat doet Google: het brengt de wereld in kaart met autootjes voorzien van camera’s die aan een serieus Freudiaans minderwaardigheidscomplex lijden.

Rijdende dildo’s

Met deze rijdende dildo’s zijn wat nare dingen gebeurd. Zo heeft Google er internetverkeer mee onderschept. Dat is een flagrante schending van zowel privacy als goed fatsoen, en Google verdient alle kritiek die het daarop heeft gekregen.

Plus een pak slaag.

Diezelfde autootjes brengen echter ook wat gegevens van uw draadloze netwerk in kaart: het MAC-adres (een nummer waarmee uw apparaat zich identificeert bij andere computers) en het zogeheten SSID: de naam van uw draadloze netwerk.

Holletje van Beertje

U kent die SSID’s wel, vooral als u in een appartementencomplex woont. U deelt het radiospectrum dan bijvoorbeeld met 'UPC1337', 'HolletjevanAnitaenBeertje' en 'Sitecomopdefaultsettings'.

Google koppelt deze informatie aan de positie van uw huis. Daardoor kunt u als gebruiker van een telefoon met het Android-besturingssysteem beter navigeren, ook in gebieden waar de GPS-ontvangst even wat minder is. Zoals plekken met veel hoogbouw. Goed idee dus.

Verdwalen in de grote stad

Maar als het aan de Tweede Kamer ligt, gaat dat niet zomaar. Dan mag Google alleen draadloze netwerken in kaart brengen als mensen '_yesmap'  hebben toegevoegd aan het SSID. Wat natuurlijk geen hond gaat doen, waardoor navigeren in met name Nederlandse steden minder betrouwbaar gaat worden.

Deze hartverwarmende belangstelling voor schijnprivacy doet zich voor in een land waar zo ongeveer elke inwoner vrijwillig met een peilzender op zak loopt, de publieke omroep meer gegevens lekt dan de Privé, en de overheid jaar na jaar z’n best doet om meer te tappen dan Kim Jong-il en André Hazes ooit voor elkaar hebben gekregen.

Aandacht trekken met zaklantaarn

Schijnprivacy? Ja, schijnprivacy. Het is klagen dat je opvalt als je vanuit je huis met een zaklantaarn op straat schijnt. Natuurkundig is er geen verschil. Licht is elektromagnetische straling, de radiosignalen uit een WiFi-hotspot zijn dat ook.

Wie een draadloos netwerk installeert, zoekt daarmee zelf de aandacht. Wilt u die niet, dan kunt u zich afmelden door '_nomap' toe te voegen aan het SSID. Het zou overigens netjes zijn als Google dat anders zou oplossen: door ook draadloze netwerken waarvan het SSID verborgen is, niet in kaart te brengen.

Ouderwets papieren telefoonboek

Op sommige apparaten kunt u het SSID niet wijzigen, omdat de internetaanbieders die ze uitleveren u een machine in de maag hebben gesplitst waarover u zelf weinig tot geen controle heeft. Een vorm van bemoeizucht die ik een stuk zorgwekkender vind dan het gedrag van Google.

Maar wat dan nog? Het SSID en het MAC-adres van uw draadloze netwerk onthullen net zoveel over uw woning als uw huisnummer, dat over het algemeen ook te zien is vanaf de straat, en sinds jaar en dag in zo’n ouderwets papieren telefoonboek staat, met uw naam en telefoonnummer erbij.

Gezellig, zweepjes!

Tenzij u natuurlijk uw SSID zelf een privacyschendende naam geeft. Zoals 'geldzitinkluisachterschilderij'. Of 'wijzijnnooitthuisopvrijdag'. Of 'zaterdagavondgezelligmetzweepjes'. Maar dan kan zelfs de Tweede Kamer u niet meer helpen.

Tip de redactie