Het is 2010, en dus is het tijd voor goede voornemens. Meestal verzinnen mensen die voor zichzelf. Deze week heb ik er eentje voor anderen: klaag niet over problemen die je zelf hebt veroorzaakt, en dus ook kunt oplossen. Door Arjan Dasselaar.

Eigenlijk heb ik me de hele week al geërgerd aan mensen die klagen, vandaar dat ik vandaag even klaag over de klagers.

Waarbij ik ook maar even klaag over het feit dat ik maar ruimte heb om slechts twee irritaties te behandelen. De eerste? De door kamerlid Martijn van Dam (PvdA) aangezwengelde discussie over

1. Internetfiltering

Tweede Kamerlid Martijn van Dam jeremieert deze week in een interview met NU.nl over internetproviders. Dixit Van Dam: ‘Providers hebben te veel macht en zouden niet bepaalde sites en diensten moeten mogen blokkeren.’

Van Dam gaat verder: ‘Toegang tot informatie is een burgerrecht. Dat betekent dat het bedrijf dat jou toegang geeft tot internet, niet mag bepalen wat je wel en niet kunt doen.’

Het kamerlid heeft een terecht punt én een goed voorbeeld: staatssecretaris Heemskerk van Economische Zaken stond vorig jaar mobiele providers toe om het telefonieprogramma Skype te blokkeren, zodat er niet mee gebeld kon worden.

Precedent

Helaas is een nogal vervelend precedent gecreëerd door de politiek zelf. Het is de Tweede Kamer geweest, inclusief een gedeelte van de oppositie, die de regering zo ongeveer de oren van het spreekwoordelijke hoofd heeft gezeurd om Nederlandse internetaanbieders te dwingen een kinderpornofilter te installeren.

Piet Hein Donner, toch niet de hipste minister van deze eeuw, zag zelf zo’n filter niet zitten. Niet omdat hij voor kinderporno is – want dat moet je schijnbaar altijd even uitleggen als je in deze discussie een nuance wilt aanbrengen – maar omdat hij dacht dat het zinloos zou zijn.

Donner vreesde dat de echte boeven het snel zouden weten te omzeilen.

Weinig krachtdadig

Daarmee was Donner stelliger dan Martijn van Dam zelf. Die bezigde destijds weinig krachtdadige statements als ‘de discussie is ingewikkeld’. Daarom hebben we dan ook goed opgeleide en dito gebekte professionals in de politiek, Martijn.

Van Dam merkte destijds terecht al op: ‘Als de overheid die stap eenmaal zet, is het einde zoek.’ Toch kreeg Van Dam zijn eigen fractie niet echt mee. Khadija Arib van Van Dams PvdA was althans mild gezegd geen remmende factor.

Enfin, terwijl de Tweede Kamer even de hand in eigen boezem steekt en zich voorneemt hoe ze dit probleempje gaan oplossen, heb ik nog mooi de ruimte om met u te praten over:

2. Auteursrechten

Gaan we weer. Het jaar is nog niet begonnen of auteursrechtpaus Tim Kuik haalt de media met geklaag over Usenet, en het bericht dat zijn clubje BREIN vorig jaar heel veel auteursrechtschendende websites heeft gesloten. Gefeliciteerd, Tim. Momentje, ik ben even mijn vlaggenstok oppoetsen.

Begrijp me goed, ik ben potentieel een aanhanger van Kuik. Ik heb helemaal niets op met de groep mensen die zelf niets toevoegt op internet, maar het copy-pasten van andermans arbeid al een applauswaardige prestatie In Naam Der Vrijheid vindt.

Mond houden

Als iedereen vrijelijk mag nemen, dan werkt dat alleen als iedereen ook royaal teruggeeft. Al heel erg lang, maar toch in elk geval sinds 1989, weten we dat de mens niet zo in elkaar zit.

En toch moet Kuik zijn mond houden. Althans, totdat de industrie consumenten een echt alternatief biedt. Wie de laatste Amerikaanse tv-series wil zien, moet wel uit dubieuze bron downloaden, want je kunt je portemonnee niet eens trekken, al zou je dat willen. Checkt u dit artikel even, als u me niet gelooft.

Niet kan betalen

Het is onzin dat mensen niet zouden willen betalen. Omdat ik wel wil, maar niet kan, betalen voor een volledig (!) downloadbaar film- en televisieaanbod, koop ik mijn auteursrechtgeweten af met een bioscoopabonnement van 18 euro per maand. En zo zijn er meer mensen.

Een grotere groep is misschien minder principieel, maar valt niettemin over te halen om voor downloaddiensten te gaan betalen als ze makkelijker en veelzijdiger zijn dan torrents en nieuwsgroepen. Wat let u nog, meneer Kuik?

(Mochten over twee weken beide problemen zijn opgelost, dan leest u op deze plek een column met als thema dat klagen niet werkt, maar klagen over klagers blijkbaar wel.)