Huftigere betweter

Is het niet Job Cohen die een dolk in zijn rug krijgt, dan is het wel Jan Marijnissen op wie een gevalletje karaktermoord wordt gepleegd. Door Peter Wierenga.

Hufterige betweter. Voor de goede orde: het zijn mijn woorden niet. Het gif komt in een opiniestuk van twee mensen die de SP van dichtbij meemaakten en nu een duister beeld schetsen van Marijnissen. Ik sluit niet uit dat ze dichtbij de waarheid zitten, met hun gifpijlen. Marijnissen kon overkomen als een gezellige oom, in de talkshows, maar in debatten liet hij zich ook van een andere kant zien. Vilein.

PvdA-minister Bert Koenders maakte hij hardop voor flapdrol uit, in de plenaire zaal. Binnen de partij zou die eigenschap nog duidelijker blijken. Een kennis van me die actief was binnen de SP had het steevast over “Jan Ceaucescu”. Een man die geen enkele tegenspraak duldde.

Nu krijgt ie het terug. Zoals de twee ouwe kameraden schrijven: “Deze charismatische en charmante zonnekoning van de SP beschikt helaas over een januskop. Wie eenmaal tot de SP-binnenkant behoort, krijgt onherroepelijk te maken met een rouwdouwende, hufterige betweter die alles en iedereen die hem voor de voeten loopt schoffeert, kleineert en beledigt.”

Aandacht

Ouch, die zit. Maar hoezo al die aandacht opeens voor Marijnissen? Was die niet allang met pensioen? Hij schijnt volgens de twee anders nog bij vrijwel alle fractievergaderingen rond te spoken. Als dat waar is, dan heb ik hem in ieder geval nog nooit in de gangen van het Binnenhof heb kunnen ontwaren. Chapeau voor z'n stealth kwaliteiten.

Het zal ook te maken hebben met de spotlights waarin de partij door de hemelhoge peilingen staat. De groeistuipen van de SP. Lekker is dat. Gaat de wiebelige rechtse coalitie binnenkort elkaar de tent uitvechten over de extra miljardenbezuinigingen, dan leidt links dienstbaar de aandacht af met traditionele partijtwisten. Het lijkt wel een wet dat politici onderling asocialer en smeriger zijn, naarmate ze meer 'solidair' zijn met hun medemens. Liberalen hakken meedogenloos in een begroting, maar houden het verder gezellig.

Geschikt

De criticasters twijfelen zelfs of een partij die intern zo hard met haar leden omgaat, wel geschikt is om de samenleving wat “menselijker” te maken – als je dat mocht willen. Een partij die discipline eist en een flink deel van het salaris toe. Maar juist om dat laatste ben ik wel gecharmeerd van de gemiddelde SP'er. Het type baantjesjager, dat zo snel mogelijk de volksvertegenwoordiging inruilt voor een beter betaalde bestuurderspost, kom je er niet snel tegen.

Ze weten meestal goed waar ze het over hebben in de Kamer, al komt het er soms net iets te verontwaardigd uit. In tegenstelling tot de meeste andere partijen wisten zij wel wat er in de wijken en op de werkvloer leefde, lang voor de rest de koffiehuizen en buurtcentra had ontdekt.

Ik gok alleen dat het onhoudbaar zal blijken, de superstrakke discipline. Hoe groter de partij, hoe groter de centrifugale krachten. Maar laat me voorlopig nog even genieten van het beeld van de gezellige ome Roemer en zijn koters. Voor er nog een januskop onthuld wordt.

Tip de redactie