Als Wilders Wilders citeert, dan weet je het wel. Een tweet met een link naar quotes van hemzelf in de Telegraaf. Dan is het menens. Zeker als die afgestemd staat op het volume voor DOVEN EN SLECHTHORENDEN. Door Peter Wierenga

Je hoort de vingers met grof geweld door het ienieminie blackberry toetsenbordje heen beuken, het schuim op de lippen, de ogen wijdopen – daar wordt ie geboren, al krijsend: HANDEN AF VAN HYPOTHEEKRENTEAFTREK!!!

De oren doen pijn, maar we weten beter. De AOW-leeftijd was een keihard breekpunt voor Wilders. Tót de verkiezingen. Onder druk wordt alles vloeibaar, zeggen politici dan. In tijden van crisis verliezen heilige huisjes hun aureool. De dakkapel lekt, zoals Verhagen het formuleerde, in een eerste aanval op de hypotheekrenteaftrek.

Nooit zijn sterkste punt geweest, vergelijkingen. Als iets echt heilig is, blijf je ervan af. Al groeit zijn haar tot op de grond, al is het een levende ode aan de biodiversiteit – een echte rastaman gaat niet naar de kapper. Hoe anders handelt de willekeurige fractieleider in Den Haag, nu de rituele dans is begonnen.

Heilig

Niets is meer heilig. Ontslagrecht versoepeld, ww korter, een langgerekte donkere wolk hangt boven het komende jaar. De oppositie staat al likkebaardend te wachten om het gedoogstokje over te nemen, maar we hoeven niet vreemd op te kijken als de PVV uiteindelijk een handtekening zet onder een ijskoude douche voor Henk en Ingrid.

Nee, voor partijen is er maar een echt heilig huisje en dat zijn ze zelf. Ze moeten overleven, als wij allen, in de survival of the fittest. Dat betekent voor een jonge partij met groeistuipen dat je de boel voorzichtig moet organiseren. Wilders is de grote Leider (vul hier uw eigen flauwe nazigrap in, idat scheelt mij weer duizend boze mails) die niet op leden zit te wachten.

Jaloers

Alsof de Partij voor de Vrijheid zo'n dictatoriale club is dat ze er in Iran en China jaloers op zijn. Alsof ze op het Binnenhof marcheren met de arm gestrekt naar voren (maak ik hem toch). Alsof ze de kalasjnikovs al in huis hebben.

Dan zijn er die hun hoop gevestigd hebben op Hero Brinkman, de grote aanjager van democratisering. Geef mij het tegenwoord van Martin Bosma maar. Want hoe democratisch is – ik krijg het bijna niet uit mijn vingers – het begrip 'achterban'?

Lid

Een paar procent van de Nederlanders is lid van een politieke partij. Ik kan het ze moeilijk kwalijk nemen, iemand moet het vieze werk doen, maar om ze tot een soort VIP-kiezers te bombarderen... Want het is geen geheim dat de voorkeuren van leden en kiezers vaak genoeg verschillen, en dat de laatste minder te zeggen hebben. Over democratisch gesproken.

Ironisch genoeg kreeg de Vereniging voor de PVV, die de partij aan Henk en Ingrid wou teruggeven, geen voet aan de grond. Te weinig belangstelling van de kiezers. Je kon lid worden voor een tientje per jaar, jongeren voor de helft. Na een half jaar stond de teller nog niet eens op dertig. Damn. 'PVV-kiezers zijn impulsstemmers' is de briljante conclusie van de initiatiefnemer.

Kon hij ze toch eens wegstemmen...