De wijze man spelen die het Salomonsoordeel velt, je moet het maar kunnen. Gelukkig kan Sybrand van Haersma Buma dat. Door Peter Wierenga.

Na anderhalve week kan ik geen Tempelierskruis meer zien. Geen quasi-filosofische YouTube-filmpjes, geen zin uit 2083. Niks, noppes, nada. Vertwijfeld surf ik over de internetten, op zoek naar een sprankje hoop in het duister.

Ik geef het op. Mijn ogen voelen vierkant aan, ze branden. Net als ik op het kruisje van mijn browser wil klikken, stuit ik op het weblog van Van Haersma Buma. De fractieleider van het CDA, zeg ik er voor de zekerheid maar even bij. Dat moet de Voorzienigheid zijn, denk ik euforisch. En jawel, ik zie het licht. Eindelijk iemand die het begrijpt.

De letters dansen over mijn beeldscherm: 'Ik zie met verbazing hoe in Nederland links en rechts elkaar in de haren vliegen. In plaats van een eendrachtige strijd tegen geweld, is er een splijtende discussie over de schuldvraag ontstaan.'

Schuld

En wiens schuld die schuldvraag is? 'De razendsnelle oproep van Job Cohen aan het adres van Geert Wilders was de verkeerde uitspraak op het verkeerde moment. Er lag teveel de suggestie in dat Geert Wilders een verantwoordelijkheid droeg voor wat er in Noorwegen is gebeurd.'

Ik had al zo'n vermoeden dat de PvdA-leider goedkoop aan het scoren was, dus heb ik zijn woorden op Radio 1 opnieuw beluisterd. Uitgesproken op dinsdag 26 juli, vier dagen na de aanslag. Razendsnel. En inderdaad, eerst een fraai staaltje taqiyya: 'Wilders heeft natuurlijk groot gelijk als hij zegt dat hij op geen enkele manier verantwoordelijk kan worden gehouden voor wat deze meneer gedaan heeft.'

Maar dan komt de lelijke aap uit de mouw. 'Tegelijkertijd is het wel zo dat hij zich beroept op het gedachtegoed dat ook door Wilders wordt geuit. Dan is het ook niet genoeg om te zeggen het is een idioot en een psychopaat.' Ha!

Verklaring

Vervolgens veinst Cohen of hij blij is met de zojuist afgegeven verklaring van de PVV-leider. En dan het aller-aller-verschrikkelijkste: 'Hij heeft er op deze manier afstand van genomen, maar het is wel heel goed – en ik denk dat dit voor alle politici geldt, dus ook voor Wilders – dat je je heel goed realiseert dat woorden ertoe doen en dat die invloed hebben.'

De suggesties spatten eraf. Schandalig. Ik ben blij dat iemand het doorheeft.

Maar Sybrand zou Salomo niet zijn, als hij niet keurig het midden hield. Ook gedoogvriend Geert krijgt een lesje. 'Wilders is niet verantwoordelijk voor wat een gestoorde eenling in Noorwegen teweeg brengt.

Slachtoffer

Maar slachtoffer is hij ook niet. En wanneer hij zich na deze aanslag beperkt tot het voor de zoveelste keer wegzetten van de hele islam als een gewelddadige totalitaire ideologie, dan zeg ik: verkeerde beschuldiging op het verkeerde moment.'

Inderdaad, dit is niet het moment. Wijze woorden.

Sybrand sluit af met een lesje voor beiden. 'We mogen in Nederland volop uitkomen voor onze mening. Maar van de deelnemers aan het debat mag wel worden verwacht dat zij respectvol omgaan met mensen met een andere mening of met een ander geloof. Alleen zo kunnen we, met alle verschillen, haat met eenheid tegemoet treden.'

En zo is het maar net. Lees je even mee Job? Respectvol omgaan met mensen met een andere mening! Is het dus eindelijk afgelopen met die hetze tegen Wilders? Hou je ooit een keer op met je kinderachtige woordgrapjes over die 'naziknuffelaars' van de 'Partij voor de Vreemdelinghaters'? Met hun 'fascistische haatpaleizen'? Anders lukt het natuurlijk nóóit om haat met eenheid tegemoet te treden.

Eindelijk ga ik met een goed gevoel slapen. Het gulden midden is gevonden. Met dank aan Sybrand. Welterusten.