Hans Hillen is een machtspoliticus van het zuiverste soort. Hij is gek op het politieke spel, als hij weer eens – zoals hij het onverwacht poëtisch weet uit te drukken - de ‘geur van wilde dieren’ ruikt. Door Peter Wierenga

Als ik hem hoor praten, kan ik een glimlach nooit onderdrukken. Omdat hij ook wel iets heeft van een boefje, een jongetje dat best weet dat ie stout is geweest, als hij in de media weer eens quasi-objectief commentaar geeft op het politieke proces waar hij zelf middenin zit.

Zoals in de formatie, waar hij op de achtergrond meedacht. En intussen maar rookgordijnen opwerpen.

We weten allemaal hoe grote verliezer CDA als de grote winnaar uit De Deur kwam. Ondanks alle kritiek van de uitgestorven slurfdieren, ondanks Ab Klink, en ondanks Ferrier en Koppejan. Die zich de laatste weken angstvallig stil hielden, terwijl gedoogpartner PVV veranderde in een soort Fight Club – klaar om zelf te solliciteren voor de functie van Almeerse stadscommando. Kennelijk zit de discipline er diep in.

Maar goed, ‘wie zonder zonde is werpe de eerste steen’ is geen gekke christendemocratische gedachte. Zo ‘vergat’ Hans Hillen bijvoorbeeld als senator te melden dat hij een Britse tabaksgigant wel eens adviseerde vanuit zijn eigen bedrijfje. 

Alcoholindustrie

Hoogst onwaarschijnlijk dat je zoiets niet meer weer als je een formuliertje met bijbanen invult. Misschien een typisch CDA-korsakovje: mannenbroeders, maar ook de paapsen, lusten wel een jenever. Hillen lobbiede ook voor de alcoholindustrie, al vergat hij – eerlijk is eerlijk – niet om dat te melden.

Dat NRC het tabaksnieuwtje aanstak, ik juicht het van harte toe, zeker nu Wilders-volgelingen ageren dat het steeds dezelfden zijn die genadeloos onder de loep worden gelegd. En wat mij betreft volgen er nog veel meer. Transparantie over cv’s, bijbanen en lobbywerk is het minste wat we mogen verwachten van politici.

Klink lijkt dus dubbel genaaid door partijgenoot Hillen, die de vijanden van zijn rookverbod munitie kón verschaffen. Dezelfde Hillen die voor zijn trouw in het formatiespel beloond zou worden met een ministerspost op Defensie.

Maar het lijkt er ook op dat Verhagen daarmee de fout van zijn voorganger herhaalt. Want het CDA zonk zo diep door een gebrek aan debat, aan tegenspraak. Balkenende werd pijlsnel gekatapulteerd naar lijsttrekker, eenvoudigweg omdat hij ja-knikkers om zich heen verzameld had, die niet in zijn gezicht durfden te zeggen dat het misschien wel mooi was geweest. Dat zijn verhaal hol ging klinken.

Gedoogconstructie

De christendemocraten hebben het geluk dat de oppositie zwak is en verdeeld. Maar hoe ze trots kunnen zijn op een gedoogconstructie met partners à la Eric Lucassen, die Balkenendes speeches over normen en waarden en ‘fatsoen moet je doen’ in retrospectief tot cabaret maken, dát behoort tot de diepere mysteries van het leven.

Ooit, lang lang geleden debatteerde ik als student aan de zijde van Hillen vóór de stelling: ‘Bestuurders moeten de burgers weer normen en waarden bijbrengen’. Het duurt niet lang meer of we mogen die stelling gerust omdraaien.