Apartheid. Mooi Nederlands woord, dat ze in Zuid-Afrika groot gemaakt hebben met van die houten bordjes ‘slegs vir blankes’. Stukje cultuurgeschiedenis om trots op te zijn. Maar ook in eigen land kunnen we er wat van.

De geldkraan is dicht voor het Islamitisch College Amsterdam.

Triest, maar verrassend is het niet – en misschien ook niet erg. Al jaren scoort het onderwijs daar een vette onvoldoende.

Ooit was ik er op bezoek, toen een Amerikaanse moslimcabaretier – ja, die bestaat! – een gastles gaf in een gymzaaltje. Allemaal vriendelijke jongens en meisjes. Maar geen blond haartje te bekennen.

Getto

Onwillekeurig deed het me toch aan een soort getto denken. Aap-noot-mies zal ze als een intergalactisch gedicht in de oren klinken. Niet dat zo’n parallel universum nieuw voor me was.

In de negentiger jaren stond ik voor de klas op een ‘zwarte’ school in Rotterdam-Zuid. Eentje die symbool stond voor alles wat er mis was in het onderwijs. Een megafusie van vier instellingen die nog steeds als eilandjes werkten – zodat ik in de tram van een leerling moest horen dat mijn les was uitgevallen.

Nine Eleven

Bovenal een school die steeds verder verkleurde. Al gauw leerde ik Marokkaanse, Turkse, Antilliaanse, Joegoslavische en Kaapverdische achternamen. Oke, Nine Eleven was lichtjaren verwijderd en we konden nog zonder risico geintjes maken over de profeet Mohammed.

Maar ik schrok wel van hun zwakke beheersing van de Nederlandse taal. En dat ze eigenlijk amper mixten met de autochtonen. Een Bosnische puber verwoordde wat ik niet durfde zeggen: ‘Er zitten te veel buitenlanders op deze school.’

Sindsdien zijn er, ondanks beleid, alleen maar zwarte scholen bijgekomen. Die segregatie baart zorgen. Diplomaat Robbert van Lanschot, die het etnisch geweld op de Balkan van nabij meemaakte, dook onder in de Nederlandse moslimwereld.

Bosnië

Hij vindt de culturele verschillen hier schriller en sluit zelfs een uitbarsting à la Bosnië niet uit. Ook het SCP maakt zich zorgen over te gekleurde wijken.

Het beste tegengif is goed onderwijs op gemengde scholen. Dan moet dat onderwijs wel prioriteit nummer één zijn. Want we zijn allang niet meer het beste jongetje van de klas, hooguit een Europese middenmotor. Een gebrek aan geld en interesse.

Leraar, dan ben je toch eigenlijk een loser, een pauper in een spencertje. Het zijn de onderbetaalde frontsoldaten van de samenleving, die de rotzooi mogen opruimen die…

Aantrekkelijk docentschap

Stop. Als ik Balkenende IV één ding moet nageven – op de crisisaanpak na – is het wel Plasterks eerste aanzet om het docentschap aantrekkelijker te maken.

Tja, soms heb je als columnist even geen zin om azijnpisser te zijn. Het is gewoon het moment niet, nu zelfs de Volkskrant een frisse-tabloid-metamorfose ondergaat. En zeker niet als je een week geleden een trotse vader bent geworden.

Goed. Laat het nieuwe kabinet die binnenlandse apartheid te lijf gaan. En sloop dan ook meteen álle restanten van de Verzuiling. Hoogste tijd om één land te zijn.