Altijd gedacht dat Gerda Verburg – u weet wel, die landbouwminister met de blonde lok - een nuchtere boerendochter was, maar voor één keer kon ze de verleiding niet weerstaan. Door Peter Wierenga.

Een eigen glossy, jawel!

Helaas, de glans is eerder van Gerda af dan de wikkelfolie. Kamerleden buitelen over elkaar heen van verontwaardiging.

Tja, als je vier ton uitgeeft om je boodschap bij de burger op de mat te bezorgen, moet je niet gek opkijken als mensen politici “zakkenvullers” noemen.

Van andermans zakken wel te verstaan. Want ergens zal toch goed verdiend zijn aan dit gelikte communicatieconcept. En al is de glossy Gerda niet gemaakt met het oog op de verkiezingen, het is wel een van die signalen dat het persoonlijke oprukt in de politiek.

En dat de inhoud vooral op een “originele manier” gebracht moet worden, om mensen erbij te betrekken.

Cramer

Verburg staat niet alleen. Ook oud-minister Jacqueline Cramer had er wel wat centen voor over om haar milieubeleid bij de mensen te laten landen.

Communicatiestrateeg en oude bekende Maurits Groen (what’s in a name) kreeg meer dan vijf ton voor activiteiten rond “Kopenhagen” en de komst van milieugoeroe Al Gore. Natuurlijk moet er dan iets leuks georganiseerd worden, liefst een “evenement”, met muzikanten en een gedichtenwedstrijd enzo.

Je wilt het uitschreeuwen: kom gewoon met de droge feiten. Als mensen daar geen zin in hebben, prima, maar laat het opleuken achterwege.

Mooie beelden

Ook de campagnes zijn een belediging van de kiezer. Mooie beelden, geen idee wat ze willen. Agnes Kant danste zich naar de ondergang in een filmpje met de legendarische tekst “Ik Jij Wij SP”. Juist de politica die altijd bezig was met de inhoud, leverde zich uit aan de spindoctors van de beeldvorming.

Het CDA doet vrolijk mee in de zendtijd voor politieke partijen. R-e-s-p-e-c-t van Aretha Franklin schalt op de achtergrond, Jan Peter Balkenende - net iets te dicht op de camera - brengt zijn boodschap. Over hoe we met elkaar omgaan.

Ah, dat doet een belletje rinkelen! Wat zei Balkenende ook alweer na de moord op Theo van Gogh? “Zo gaan we niet met elkaar om in dit land.” Verdomd, ik vond het wel een mooi gebaar, een medeburger behulpzaam de keel doorsnijden, maar nee hoor, dat was dus niet de bedoeling.

AOW

Misschien een beetje flauw, maar wat moeten we hiermee? Hoe de partij aankijkt tegen allerlei politieke vraagstukken, dat blijft buiten beeld.

Moet je per se 67 zijn om van je AOW te mogen genieten, is de hypotheekrenteaftrek heilig, kan die dure JSF terug in de hangar – om maar een paar opties voor de onvermijdelijke bezuinigingen te noemen. Geen woord erover. En dat hoeft niet per se wollig te zijn, die inhoud.

Hoogste tijd dus voor goed opgezette debatten. Alleen... nu even niet. Kom in mei maar terug, er is voorlopig wel genoeg gecommuniceerd en campagne gevoerd. Sorry voor deze column. Ga lekker verder met de Gerda lezen.