Vandaag herdenkt Nederland zijn slavernijverleden bij het in 2002 onthulde slavernijmonument in Amsterdam. Het jonge monument heeft al een roemrucht verleden. Door Anno.

In 1863 schafte Nederland als een van de laatste Europese landen de slavernij af.

Bijna honderdveertig jaar later kwam er eindelijk een monument én een nationale herdenking. Maar de feestelijke onthulling op 1 juli 2002 liep voor velen uit op een teleurstelling.

Door de aanwezigheid van koningin Beatrix waren de veiligheidsmaatregelen zó aangescherpt dat de belangstellenden, veelal uit de Surinaamse en Antilliaanse gemeenschap, op grote afstand van het monument werden gehouden.

Ze moesten achter grote hekken staan, bekleed met zwart plastic dat het zicht op de plechtigheid belemmerde.

Woedend

De mensen waren woedend dat ze niet op hún dag erbij mochten zijn. De politie te paard probeerde de protesterende menigte in bedwang te houden.

Pas na de plechtigheid lukte het de afstammelingen om bij het monument te komen. Tot laat in de avond vierden ze de herdenking met gezang en discussies.

Verdonk

Drie jaar later was het weer mis. Uitgerekend Rita Verdonk, die in 2005 als minister van Vreemdelingenzaken veel in opspraak was vanwege haar strenge uitzetbeleid, zou bij het monument de slavernij herdenken.

Het spreken werd haar bijna onmogelijk gemaakt doordat de aanwezigen een lawaaiprotest lieten horen. Toen ze een krans wilde leggen, werd ze door de menigte tegengehouden. Ze nam onverrichter zake de benen.

Stemmen

Er gaan stemmen op om in plaats van op 1 juli, op 17 augustus stil te staan bij de slavernij. Niet langer herdenken dat de onderdrukker besloot dat het genoeg was, maar vieren dat de slaven zelf hun vrijheid bevochten. Want op die dag in 1795 brak op Curaçao de grote slavenopstand uit.

Lees hier alles over deze opstand onder leiding van de slaaf Tula, wiens geblakerde hoofd op een spies eindigde.

De column Anno NU geeft wekelijks een stukje geschiedenis bij het nieuws. Reageren? Ga naar www.anno.nl.