Beste meneer Bert,

De Spaanse barbier keek naar de stoppelbaard van Ruud. Nog een keer. En nog een keer. Hij had veel gezien in zijn leven, zei hij, maar zo'n zware stoppelbaard - dat was nieuw voor hem. Hij wist niet eens dat ze bestonden. Door Thijs Zonneveld.

Ruud heeft veel dingen die ik niet heb - een kanonskogel in beide benen, een bankrekening met zes nullen, een lijstje clubs achter zijn naam waarmee ik alleen speel op de PlayStation - maar het allerjaloerst ben ik op zijn stoppelbaard.

Ik kom ondanks verwoede pogingen niet verder dan een vies vlassig snorretje terwijl Ruud zonder noemenswaardige inspanning de perfecte stoppelbaard op zijn kaken tovert: dik, zwart en stoer. Ik zou zonder nadenken mijn moeder inruilen voor zo'n stoppelbaard.

Maar de perfecte stoppelbaard staat op het punt om van onze beeldschermen te verdwijnen, meneer Bert. Ruud is uitgeruud. Hij speelde zijn laatste minuten vol, hij meldde dat hij er klaar mee was, en dat was dat.

Schuld

Het is wel een beetje uw schuld dat hij ermee stopt, meneer Bert. U selecteerde hem niet voor het WK, en ook niet voor het EK. Arme Ruud. Hij wilde zó graag mee. Als er iemand is die kampioen had willen worden met het Nederlands Elftal, dan was het Ruud wel. Hij viel de scheids aan na de uitschakeling tegen Portugal en hij had meneer Dick ter plekke willen fusilleren toen die het in zijn hoofd haalde om hem te wisselen op het EK van 2004.

Hij voelde dat hem de kans werd ontnomen om zich onsterfelijk te maken. En terecht. Ruud had alles in zich om de status van Godheid aan te meten, maar verder dan die van doelpuntenmachine is hij niet gekomen. Geen EK of WK gewonnen, geen Champions League op zijn palmares. En die leegte wordt nooit meer gevuld.

Hoe vaak zou Ruud gedacht hebben aan Die Ene Kans van Arjen Robben in de WK-finale? Tien keer? Honderd keer? Tien miljoen keer? Wordt hij nog steeds iedere nacht wakker in de wetenschap dat hij achter Die Ene Bal had moeten staan? Een droge Ruud-knal langs Casillas en we waren wereldkampioen geweest, meneer Bert. Dat was zijn kans. Hij weet het. U weet het. Wij weten het.

Talent

Ruud was geen groot talent toen hij klein was. Hij heeft niet de jeugdopleiding van een topclub doorlopen. In plaats daarvan heeft hij zich naar de top gevochten. Dat is een kwaliteit op zich. Eentje die veel voetballers missen. De Gregory van der Wiels, de Wessies en de Raffies - ze vinden het doodnormaal dat ze hun land mogen vertegenwoordigen op een groot toernooi. Ze zijn niet anders gewend. Ze hebben iemand nodig die ze vertelt dat 99,999999 procent van de Nederlanders nooit verder komt dan het bierelftal van Nooit Gedacht of Margriet. Ze hebben Ruud nodig.

Neem 'm toch mee naar het EK, meneer Bert. In plaats van die totaal overbodige derde keeper ofzo. Geef hem een laatste kans om meer te worden dan een doelpuntenmachine. Ruud hoort op het EK.

Al was het alleen maar vanwege zijn stoppelbaard.