Tweedeplaatsencarnaval

Beste meneer Bert, Wat een dikke vette party was dat zeg. Rotterdam stond op z'n kop. Bengaals vuur, spelers op de schouders, hand in hand kameraden en olé-olé-olé. Door Thijs Zonneveld.

Volwassen mannen huilden van blijdschap. Dat ze het nog mochten meemaken. Hiep hiep hoera, Feyenoord was kampioen!

Of wacht. Nee, toch niet. Feyenoord was tweede geworden.

Het was schrijnend om te zien, meneer Bert. Er doen ieder jaar 18 clubs mee in de Eredivisie, waarvan er hooguit zes – waaronder Feyenoord – een gooi doen naar het kampioenschap. Alle andere potentiële kampioenskandidaten faalden opzichtig: Twente deed balletje-balletje met trainers, AZ had een veel te smalle selectie, PSV prutste maar wat aan, Heerenveen vergat dat verdedigen ook bij voetballen hoort en Ajax – tja, bij Ajax stond de hele boel in de fik.

Als er óóit een kans was dat Feyenoord kampioen had kunnen worden, dan was het dit jaar. Maar in plaats van te treuren over de gemiste kans vierde Rotterdam feest. En de rest van Nederland sloeg de Feyenoorders op hun schouders. Tweede! Gefeliciteerd! Knap hoor!

Intocht

Het deed me denken aan de intocht van het Nederlands Elftal twee jaar geleden: dat was een oranje volksorgie. We jubelden, we sprongen in de grachten, de Koningin deelde lintjes uit. We vierden carnaval op het moment dat we hadden moeten rouwen omdat we een unieke kans hadden gemist om wereldkampioen te worden. Zo dichtbij waren we, meneer Bert, zó dichtbij. Als Arjen Robben Die Ene Bal... – godallemachtig, wat waren we er dichtbij.

Het zit in ons, meneer Bert, dat tweedeplaatsencarnaval. We hebben geen topsportcultuur. Vertel aan een Amerikaan, Italiaan of Braziliaan dat we helemaal uit ons dak gaan omdat we tweede zijn geworden – en hij verklaart je voor gek. Want hij wil winnen. Wij niet. Winnen is in Nederland luxe, geen noodzaak. Het is niet voor niets dat er geen Nederlandse vertaling is van het gezegde second place, first loser. We kwetteren liever:
We zijn er weer bij /
en dat is prima /
Viva Hollandia.

Prestatie

Natuurlijk mag je jezelf soms best even op je schouders slaan als je een fijne prestatie hebt geleverd, maar als je intens tevreden bent met een tweede plaats word je nooit eerste. Ook leuk, zo'n instelling, maar ga dan lekker bejaardensjoelen of de uitbuiken bij het reserve-reserve-bierelftal van Koekwause Boys. In topsport gaat het maar om één plek: de eerste. Liever eeuwig zoeken naar perfectie dan genoegen nemen met iets dat het net-niet is.

We gaan straks naar het EK om te winnen. Althans, dat mag ik hopen. Ik sta helemaal achter de ploeg. Maar als we straks de finale verliezen, dan hoeft u er niet op te rekenen dat ik in een oranje bikini door de grachten spartel om te vieren dat we erbij waren. Ik verdrink liever mijn verdriet.

Hartelijke groeten,

Thijs

Lees meer over:
Tip de redactie