De Champions League is nog niet eens officieel begonnen, maar het mooiste moment is al geweest: de loting. Door Thijs Zonneveld.

Het gebeurde gisteren, in Monaco. Want in Monaco, daar glittert en glamourt alles nog net even iets meer. De zaal zat vol met nerveuze voorzitters en penningmeesters in hun zondagse pak. Op het podium stonden tafels met daarop vissenkommen die glinsterden in blauwzwart neonlicht. In de vissenkommen zaten balletjes met de namen van de clubs. Af en toe klonk het bombastische Champions League-muziekje met die onverstaanbare tekst.

Er was een mooie mevrouw in een chique galajurk, want mooie mevrouwen in galajurken horen erbij. Wel zonder diep decolleté deze keer. Bij de loting voor de Europa League hebben de mooie mevrouwen een decolleté zo diep dat je jezelf erin kunt horen echoën, maar de mevrouwen bij de loting voor de Champions League zijn net een stukje chiquer. Daar moet vooral poen vanaf stralen.

Glorie

Er was een hoop vergane glorie (Ruud Gullit, Lothar Matthäus) uitgenodigd om de balletjes uit de kommen te vissen. Ruud en Lothar werden opgeleukt door oude filmpjes en nieuwe colberts. Ze goochelden wat met balletjes, zwaaiden naar het publiek en weg waren ze weer.

Wat ze nu eigenlijk hadden gedaan wist niemand, maar dat maakte ook niet uit. Geen loting zonder vedetten uit een ver verleden. Je kunt de computer wel alles door elkaar laten husselen, maar dan mis je het gevoel. Het gevoel van de loting.

De loting is het mooiste stukje Champions League van het hele jaar. Al die chique mensen bij elkaar, dat gepiel met die balletjes, de namen van al die grote clubs. Je kunt wegmijmeren bij de gedachte aan Nou Camp en Old Trafford. Je sluit je ogen en zweeft van de winter in Donetsk naar de zomer in Lissabon.

Dromen

Maar het allermooiste van een loting is de hoop. Iedereen durft nog te dromen van iets onmogelijks. Niemand heeft nog verloren; alle clubs staan gelijk. Zelfs bij Otelul Galati (nee, die naam verzin ik niet) geloven ze stiekem dat ze de volgende ronde kunnen halen. Een puntje hier, een gestolen overwinning daar – het balletje kan raar rollen, toch?

De loting voor de Champions League is veel meer dan voorpret. Zeker in Nederland. Clubs uit de Eredivisie dansen al jaren voor spek en bonen mee op het miljoenenbal (als ze dat al halen en niet worden weggeblazen door een stel Portugezen).

Slachtpartijen

We denken dat we een kans maken, totdat de bal gaat rollen. Vorig jaar speelde Ajax twee keer tegen Real Madrid. Dat waren geen voetbalwedstrijden, dat waren slachtpartijen. Ik heb ze allebei van begin tot einde gekeken, met tranen in mijn ogen, smekend dat het zo snel mogelijk afgelopen zou zijn.

Komend jaar speelt Ajax weer tegen Real Madrid. Ik geloof in een stunt, maar stiekem weet ik dat het tegen beter weten in is. Na de volgende afdroogpartij in Bernabeu zal ik terugdenken aan de loting. Aan dat ene moment in Monaco.

Toen alles nog kon.