En daar gaan we weer. Zoals ieder jaar wanneer de Eredivisie op z’n eind loopt. Of het nu Twente, Ajax of PSV wordt: het is zogenaamd de kampioen van de armoede. Ammehoela. Door Thijs Zonneveld

Iets meer dan twee weken nog, dan is de kampioen van Nederland bekend. Niemand weet wie er gaat winnen. Maar wat al wel vast schijnt te staan: het was de slechtste competitie ooit. Want de nieuwe kampioen eindigt waarschijnlijk met minder punten dan alle kampioenen daarvoor.

Alle deskundologen (van Johan C. tot Johan D.) zijn het erover eens: we kunnen er niks meer van, hierzo. De Eredivisie, dat is gekloot in de marge. Bal naar voren en hopen dat-ie er een keer invalt. Voetballers met de dozen nog om de schoenen, dat werk.

Eigenlijk mogen we het niet eens voetbal noemen wat we hier spelen. Die term is alleen bedoeld voor de sport die ze beoefenen in Barcelona, Madrid of Manchester. De voetballers zelf denken er net zo over.

Volgens Theo Janssen, paffend en zuipend nog steeds de beste speler van de competitie, spelen alle kampioenskandidaten als een drol. Laat één ding duidelijk zijn, dames en heren: de kampioen van Nederland is de kampioen van de armoede.

Maar ik geloof er helemaal niks van.

Provincieclubs

Het zal best dat de nieuwe kampioen weinig punten heeft. Maar dat kan net zo goed worden veroorzaakt door al die provincieclubs die aan de weg timmeren. Het is ook nooit goed; als Ajax of PSV met een straatlengte verschil wint, dan is de Eredivisie een Mickey Mouse League.

Dat voetballers uit de huidige Eredivisie minder goed zijn dan vroeger is flauwekul. Alsof je zoiets kan vergelijken. Het is eerder andersom. Afgelopen weekend: drie omhalen in één speelronde. Vijftien jaar geleden zou zo’n doelpunt het kunstwerk van het jaar zijn, nu kan zelfs een houthakkende voorstopper als Pa-Modou Kah de bal in de kruising jassen op z’n Van Bastens.

Ik durf te wedden dat John de Wolf of Danny Blind hun kruisbanden binnenstebuiten achterstevoren hadden gescheurd – waarschijnlijk bij de gedachte aan een omhaal alleen al.

Gezanik over Barcelona

En dan dat eeuwige gezanik over Barcelona. Het is alsof er niets anders meer bestaat dan tiki-taka-voetbal. Je telt tegenwoordig niet meer mee als je geen orgastisch puntdicht over Messi kunt opdreunen zodra het onderwerp voetbal ter sprake komt.

Een ploeg die niet speelt als een Playstation, die kan er ineens niks meer van. Lekker makkelijk. Barcelona heeft de beste spelers van de wereld omdat het de best betalende sportclub van de wereld is (zelfs meer dan miljardenbedrijven als de Los Angeles Lakers of de New York Yankees).

Warm houden

Barça koopt Ibi Afellay voor een paar miljoen van PSV om de reservebank van Nou Camp warm te houden en schotelt Messi een salaris voor dat zo hoog is dat hij de rest van zijn leven niet meer kan stoppen met schijnheilig glimlachen.

Maar ondertussen staan ze wel bijna een half miljard euro in de min. Ze zijn ongeveer net zo bankroet als Real Madrid (min 327 miljoen) en Manchester United (826 miljoen). Over kampioen van de armoede gesproken. Wat als Barcelona Fortuna Sittard of NAC zou heten – hoeveel punten aftrek zou min 442 miljoen dan zijn?

Ik ben klaar met die oneindige serie wedstrijden tussen Barcelona en Real Madrid. En ook met dat gemekker over het niveau van de Eredivisie. Ik ga komend weken fijn naar onze eigen drol van een competitie kijken.

Hartstikke lekker.