Alberto Contador is bestolen. Zijn Tour is foetsie, net als een jaar van zijn wielerleven. De daders: een paar dieven in dienst van een bananenrepubliek. Door Thijs Zonneveld

Nou, ze hebben het voor elkaar hoor. Eerst zocht een horde piskijkers net zo lang in de urine van de Tourwinnaar totdat ze iets hadden gevonden: nul komma nul nul nul nul nul nul nul nul nul nul nul vijf gram clenbuterol.

Daarna werd Contador op een wankel krukje gezet, met zijn hoofd in een strop. Maandenlang lieten ze hem balanceren. De Spaanse bond werd onder druk gezet door de Internationale Wielerbond UCI en het Wereld Doping Agentschap WADA. Gisteren werd het krukje onder hem vandaan getrapt: El Pistolero hangt. Hij wordt een jaar geschorst en moet zijn Tour inleveren. Welkom in bananenrepubliek Wielerland.

In die bananenrepubliek is bewijs niet nodig om een renner te veroordelen. Een beetje twijfel aan diens onschuld is zat. Vijftig picogram groeihormoon is meer dan genoeg. Dat je er nog geen picometer harder van gaat fietsen maakt niet uit. En ook niet dat niemand weet hoe die picohormoontjes in zijn lichaam terecht zijn gekomen. Besmet vlees? Besmette supplementen? Rapporten van deskundigen? Alles wordt van tafel geveegd. Misschien heeft hij namelijk wél doping gebruikt – en dat is genoeg om zijn Tour te jatten. Plus een jaar van zijn wielerleven. Het voelt alsof je je auto moet inleveren en een jaar de bak in wordt gegooid omdat je misschien wel eens een halve kilometer te hard op de snelweg hebt gereden.

Stelletje dieven. De lengte van de schorsing zegt eigenlijk al genoeg. Áls er genoeg bewijs is om iemand te schorsen, dan schrijven de reglementen van het WADA voor dat hij twee jaar uit koers wordt gehouden. Die eenjarige schorsing is een teken dat de Spaanse bond het ook niet weet. Dat is een teken van pure twijfel. Bij een T-splitsing niet links of rechts, maar stapvoets rechtdoor een zompig weiland in. Dat kan niet. Dat is hetzelfde als een verdachte veroordelen voor een beetje moord. Of een vrouw die een beetje zwanger is. Of op oorlogsmissie naar Afghanistan met een paar politieagenten.

Bij zoveel twijfel zou Contador moeten worden vrijgesproken. Maar dat schijnt niet te kunnen in een bananenrepubliek. De Chinese wielrenner Fuyu Li, de Nederlander Rudi van Houts en de Italiaan Alessandro Colo zijn ook allemaal de sigaar nadat er minieme hoeveelheden clenbuterol in hun pis werden aangetroffen.

Het kan ook anders. De Russische tafeltennisser Outcharov werd vrijgesproken omdat de picogrammen clenbuterol ook in zijn urine konden zijn beland door het eten van besmet vlees. Voetballers Frank de Boer, Jaap Stam en Edgar Davids kregen geen of symbolische straffen nadat ze hadden aangetoond dat er ook nandrolon in hun lichaam kon zijn gekomen door besmette voedingssupplementen. Tennisser Richard Gasquet ging vrijuit omdat de rechters het aannemelijk vonden dat de cocaïne in zijn urine was beland door een tongzoen met een snuivende stoeipoes.

Contador zal ongetwijfeld in beroep gaan. De UCI en het WADA waarschijnlijk ook – die vinden de straf nog te laag. Die procedures gaan nog maanden, jaren duren. De Tour van 2011 kan El Pistolero vergeten, die van 2010 krijgt hij hooguit gebutst, gescheurd en verkreukeld terug. Zijn imago is voor altijd aan diggels. En dat allemaal voor een stel nullen achter de komma waarvan niemand weet hoe ze in zijn lichaam zijn gekomen.

Dat is geen recht. Dat is zo krom als een banaan.