Feest! We keren onze spaarpot om, we geven ons land, onze vrouwen en onze geloofwaardigheid weg en we staan extra lang in de file! Hiep, hiep, WK! Door Thijs Zonneveld

Stel. Je bent jarig en je geeft een feest. Zo eentje waar je maanden van tevoren al mee bezig bent, met alles erop en eraan. Je hebt slingers opgehangen, extra veel borrelnootjes gekocht, een barbecue in de tuin gezet, een thuistap in de keuken geïnstalleerd en je buurjongetje gepromoveerd tot dj. Iedereen is er. Vrienden, familie, de buren. Topfeest.

Opa praat met de fles Bokma, je schoonmoeder waagt een dansje met de kaalgeschoren voorstopper van je voetbalteam en de buurman stapt met een bord aangebrande kipsatés in de vijver die je vorige week hebt aangelegd.

Dan gaat de bel.

Voor de deur staat een klein bejaard mannetje, met in zijn kielzog een paar nog bejaardere mannen. Hij loopt zonder je te feliciteren naar binnen. Hij graait met zijn blote handen in de taart, opent je cadeaus en lurkt uit alle glazen.

Hij beveelt zijn bejaarde vriendjes om de thuistap te ontkoppelen en buiten de deur te zetten omdat het niet het goede bier is. Hij sluit je nichtje op in de bezemkast omdat ze een verkeerd jurkje draagt. Hij laat je favoriete oom zijn hielen likken. Hij kiepert je oma uit haar elektrische rolstoel omdat hij geen technische hulpmiddelen in zijn buurt wil.

Als het feestje af is gelopen, zegt hij tegen je dat je maar op de bank moet slapen. Want hij slaapt in jouw bed. Met je vrouw. En de buurvrouw. De volgende ochtend ontbijt hij met de laatste beschuitjes, met daarop het hele kuipje boter en het hele pak hagelslag.

Wat er verder nog aan eetbaars overblijft, gooit hij naar zijn bejaarde companen die aan zijn voeten zitten. Daarna vertrekt hij, maar niet voordat hij je portemonnee en je bankrekening heeft geplunderd.

Zwitserse fossiel

Wij willen in 2018 of 2022 heel graag een feestje organiseren, samen met de buurman. Óf we het wereldkampioenschap voetbal bij ons thuis mogen houden, ligt aan een Zwitserse fossiel dat de titel Voetbalbaas Van De Hele Wereld heeft gekocht: Sepp B..

Dat maakt ons niet uit; we doen alles om het WK te mogen organiseren. We laten Sepp B. slapen in het Krasnapolsky, geven hem een aparte rijstrook zodat hij nooit in de file staat, bouwen extra grote stadions die we daarna nooit meer gebruiken, schaffen Bavaria-meisjes af, verbieden alle sponsoren die geen steekpenningen aan de MAFIFA betalen.

Sepp mag gratis eten en drinken – en als hij weggaat, krijgt hij een paar miljard mee. Volgende week is hij hier, krijgt hij alvast een generale repetitie voorgeschoteld. Wat een feest! Hiep, hiep, WK!

Alarmbellen

Sepp B. en een geheim bidbook: dat zou een paar alarmbellen moeten doen rinkelen in Den Haag. Maar er rinkelen hooguit een paar tringelingelingfietsbellen op de olijke tweewielers van Johan Cruijff en Ruud Gullit. Want wij gedogen.

We gedogen een kabinet bij elkaar. We gedogen een paar banken overeind. We gedogen een straaljager die we eigenlijk niet nodig hebben, een oorlog in Irak, een Israëlische bezetting. En we gedogen een bejaarde Zwitser die zonder gêne een paar miljard meeneemt uit een derdewereldland als Zuid-Afrika onder het mom van een voetbaltoernooi. Sterker nog: we nodigen hem uit op ons eigen feestje.

Ik ben binnenkort zelf jarig, op een moment dat Sepp B. hier ergens in de buurt rondbanjert. Ik geloof dat ik maar eens een jaartje oversla.