Beste meneer Bert,

Voor de laatste keer: oefenwedstrijden zijn niet om te oefenen. Die zijn om een rookgordijn op te hangen.

De oefenpot tegen Ghana was een galavoorstelling. 4-1. Boter en suiker, appeltje eitje. Negentig minuten vol tactische meesterzetten en technische hoogstandjes. Ik keek ernaar met tranen in mijn ogen, ik vloekte bij ieder doelpunt. Wat doet u ons aan, meneer Bert?

U weet toch dat de hele wereld kijkt? U weet toch dat er scouts van andere teams verborgen zitten tussen de pletterpetten en de Bavariajurkjes op de tribunes? Denkt u dat ze blind zijn? Ze pennen kwijlend hun blocnotes vol. Ze noteren dat Ibi ons geheime wapen is als linksbuiten.

Uitroeptekens

Ze schrijven op dat ons centrale duo zich de bal laat ontfutselen als je ze opjaagt. Ze zetten uitroeptekens achter de waarschuwing dat Wesley bij corners op de rand van het strafschopgebied gedekt moet worden.

En de scheidsrechterinstructeurs tikken een memo dat Rafael van der Vaart een toneelspeler is die zijn benen laat hangen om strafschoppen te versieren.

Vijandelijke bondscoaches

We wonnen een totaal onbelangrijke wedstrijd van Ghana en verloren van de rest van de wereld. We hebben onze kaarten op tafel gegooid – en het WK is nog niet eens begonnen. Die cornervariant waaruit Wesley scoorde staat nu in het geheugen gegrift van alle vijandelijke bondscoaches.

Kunnen we op het WK dus niet meer mee scoren. En waarom laat Robin van Persie zien dat hij een strafschop het liefst in de rechterbenedenhoek jaagt? Alsof de keeper van Kameroen geen televisie heeft.

Training

Als u zo nodig dingen wilt uitproberen, dan leeft u zichzelf maar uit op de training – achter gesloten deuren. Experimenteren doe je in geheim laboratorium, niet midden in de Kalverstraat op zaterdagmiddag. Die oefenduels zijn niet om te oefenen.

Die worden georganiseerd om de portemonnee van de KNVB te spekken. Het oranje volk op de tribune hoeft geen spektakel te krijgen voorgeschoteld, dat vermaakt zich wel met de Teletoeters en het vooruitzicht op de wereldtitel.

Saai

Oefenwedstrijden zijn er om verkracht te worden met non-voetbal, meneer Bert. U dient de kaarten tegen de borst te houden, negentig minuten lang. De spelers trekken hun dure ledematen terug in de duels, de tactiek blijft vaag en als het begint te lopen wisselt u acht keer om het momentum te vermoorden.

Saai en gezapig moet het zijn. Het beste is om die potjes te verliezen. Daarmee wurm je jezelf in de underdogpositie en sus je de concurrentie in slaap.

Onze tegenstanders in de poule hebben het begrepen, hoor. Japan schoot twee keer in eigen doel tegen Engeland, Denemarken verloor kansloos van Australië en Kameroen liet Portugal over zich heen walsen (1-3, rood voor Eto’o).

Bulgarije

Weet u wat er gebeurde in de laatste oefenwedstrijd voor het gewonnen EK van ’88? We verloren van Bulgarije. Intern stond iedereen meteen op scherp, de buitenwereld schreef ons af. Beter kon niet. Morgen spelen we de laatste oefenwedstrijd voor het gewonnen WK van 2010, tegen Hongarije (da’s bijna hetzelfde als Bulgarije).

U gaat een rookgordijn ophangen, meneer Bert. Hussel de opstelling door elkaar, spijker de trukendoos dicht, beveel Van Persie dat hij zijn penalty de tweede ring in jaagt. En zeg tegen Van der Vaart dat hij alsnog afvalt als hij nog één keer zo goed en getergd invalt. Hongarije wint met een nulletje of drie.

Ik wens u weinig succes morgen.

Hartelijke groeten,

Thijs

P.S. Huiswerk: oefen uw zorgelijke blik thuis voor de spiegel. En herhaal de zin ‘Het wordt heel moeilijk om wereldkampioen te worden’ net zo lang tot u niet meer in de lach schiet.