Beste meneer Bert, Het gaat fout. Helemaal compleet volslagen fout. Ik schrijf u met trillende vingers en een dito onderlip. Dat shirt. Wit. WIT! Bent u gek geworden? Door Thijs Zonneveld

Ontkennen is zinloos, meneer Bert. Ik jok niet. Ik ben goed geïnformeerd: de foto’s zijn uitgelekt. Het shirt waarin we straks in Zuid-Afrika spelen is wit. Niet beige. Niet grijs. Niet karnemelkwit, niet grof volkorenwit, niet vieze sneeuwwit. Niet Donald Duck-wit, niet Michael Jackson-wit, niet mijn-eigen-benen-in-de-winter-wit. Dat shirt is puur wit. Nou ja, op die twee piepkleine streepjes semi-artistiek rood en blauw na dan.

Kent u Desmond Morris? Nee, dat is niet de rechtsback van Dundee United. En ook niet de trainer van West Bromwich Albion. Desmond Morris is een Engelse zoöloog. Een man die dieren bestudeert.

Naast de olifant, de chimpansee, de kat en de stekelbaars heeft die Sir Desmond ooit tijdje een diersoort bekeken die u vast bekend in de oren klinkt: de voetballer. Hij schreef er zelfs een boek over: The Soccer Tribe. Zou verplichte kost (overhoring achteraf!) moeten zijn op de trainerscursus van de KNVB, maar ik snap ook wel dat ze dat niet doen. Dan zitten ze de komende dertig jaar met Patrick Kluivert in hun trainersklasje opgescheept.

Shirtkleuren

Sir Desmond heeft een onderzoek losgelaten op de shirtkleuren van verschillende voetbalteams. Seizoenen lang heeft die arme man zitten turven, statistiekjes bijgehouden en grafiekjes getekend. En daarna is zijn voorbeeld gevolgd door nog honderden andere onderzoekers.

Kleuren hebben geen geheimen meer. Voetbalteams in pasteltinten winnen aantoonbaar minder omdat de spelers opgaan in de omgeving. Groen is voor schuchtere muurbloempjes. Geel betekent wijsheid (wat moet je daarmee als voetballer?) Blauw staat voor vrede en harmonie – daar win je uiteraard ook geen wedstrijd mee. En wit? Tja, wit. Wit staat voor puurheid. Voor openheid. Voor medeleven. Wit is voor watjes, meneer Bert.

Hoe het dan wel moet? Rood! De meest overheersende kleur van allemaal. Statistisch bewezen: voetbalteams in rood winnen vaker en worden meer geholpen door de scheidsrechter. Scheelt een paar procent.

Wel eens in de natuur gekeken? De stekelbaarsmannetjes met de roodste buiken zijn de heersers van de sloot. De bavianen met de roodste kont krijgen de mooiste vrouwtjes. Rood staat voor agressie, testosteron, gevaar en dominantie – precies wat een voetbalelftal moet uitstralen. En rood maakt je groter. Kunnen onze sleutelhangers op het middenveld goed gebruiken, lijkt me zo.

Rood-rood

In 2006 lanceerde de toenmalige Duitse bondscoach Jürgen Klinsmann het plan om het traditionele zwart-wit te veranderen in rood-rood. De FIFA stak er een stokje voor. Gelukkig maar, want met een paar procent extra waren ze ongetwijfeld wél wereldkampioen geworden. Was onze kater van het verlies tegen Portugal (rood!) dubbel zo groot geweest. Pssst: weet u nog wie het afgelopen EK won? Juist ja, Spanje. Rood.

Meneer Bert, het is nog niet te laat. Dat witte watjes-shirt kan nog worden teruggestuurd naar de fabriek. Laat ze maar een rode versie maken. En als de FIFA erover gaat zeuren, dan zeggen we gewoon dat het dieporanje is.

Hartelijke groeten,

Thijs (die jongen die straks met dieporanje klompen door de straten host als we de Duitse witte watjes hebben verslagen in de halve finale)