Klein ventje met een Skil-Shimanopetje op zijn krullen loopt huilend weg bij de bus van de ploeg. Ontroostbaar is hij. Kenny is er niet. Door Thijs Zonneveld.

Ook al start de Eneco Tour in dezelfde stad als de Tour de France volgend jaar: de ene Tour is de andere niet. Alberto Contador is er niet, Lance Armstrong is er niet, Kenny van Hummel is er niet.

Vooral die laatste is een flinke aderlating uiteraard. Held Kenny kampt nog steeds met de knieblessure die hij opliep toen hij tijdens de Tour probeerde zijn achterstand te beperken door zich als een kamikaze in een natte afdaling te smijten.

Opgelucht

Kenny teleurgesteld, supporters teleurgesteld, organisatie van de Eneco Tour teleurgesteld. Alleen zijn collega-sprinters zullen opgelucht adem hebben gehaald. Een massasprint mét Kamikaze Kenny is nu eenmaal twee keer zo gevaarlijk als een massasprint zonder Kamikaze Kenny.

Arm klein ventje met Skil-petje. Komt speciaal met papa en mama en opa en oma naar Rotterdam om een handtekening van zijn held te scoren, misschien wel op de foto met hem te gaan, en als hij héél veel mazzel heeft een bidon van hem te krijgen – is ie er niet.

Eerst geloofde het jochie het niet. Dacht hij dat ze een geintje met hem uithaalden. Pas toen hij minutenlang rond, onder en achter de bus had gezocht en papa de deelnemerslijst had voorgelezen, drong het tot hem door. Geen Kenny te bekennen. Trillende onderlip, onstuitbare stroom van tranen.

Nieuwe generatie

Het ventje behoort tot een nieuwe generatie. Er was ooit een tijd dat kleine ventjes gevleugelde klimmers wilden zijn, dat ze droomden van een handtekening van de gele trui of een bidon van de wereldkampioen. Die tijd is voorbij.

Dit is het era van Kenny: daarin willen kleine ventjes koste wat kost de man zien die vocht om allerlaatste te worden in de Tour – en er niet in slaagde. Het kleine ventje is niet de enige. Ook grote ventjes hebben hun definitie van held bijgesteld.

Pang

De organisatoren van na-Tourcriteriums trokken de portemonnee voor Kenny. Niet om te fietsen in hun rondje rond de kerk – dat kon hij niet met die knie – maar om het startschot te lossen.

De fans klapten hun handen voor hem stuk. Pang, deed Kenny. Daarna gooide hij er nog een paar Kenny-klassiekers (‘Ik heb afgezien als een beest!’) uit en het werk zat erop. Tatsjing!

Echte nieuws

Na de proloog van de Eneco Tour reed ik in de auto naar huis met de radio aan. Sport op BNR. Geen woord over de proloog. Alleen over het echte nieuws: dat Kenny er niet bij was. Plus een interview met Kamikaze himself.

Hij meldde dat hij nog niet voldoende hersteld was, maar dat hij iedere dag twintig minuten met één been fietste om zijn geblesseerde linker extra te trainen. ‘Mijn pootje moet op zijn sodemieter krijgen.’

Nog geen drie minuten duurde het interview, maar zo kreeg heel Nederland tenminste wel het gevoel dat hij er nog was. Konden we smullen van onze dagelijkse portie Kenny.

Maar met dat ene interview moesten we het doen. Daarna niks meer van hem gehoord. Bijna een halve week zonder Kenny: wat een beproeving. Gelukkig eindigde de massasprint van de Eneco Tour de eerste dag in een massale valpartij. Was het net alsof Kenny er gewoon bij was.