‘De Tour de France win je niet in juli. Die win je met Kerstmis.’ De quote is van iemand die het kan weten: Lance Armstrong. Door Tijs Zonneveld.

De man die zeven keer de Tour won, zat met Kerstmis niet rond de boom met zijn gezin. Hij at niet de hele dag koekjes, cake en kerstkransjes. Hij dronk geen bier, Schnaps of glühwein om de dag met zijn schoonfamilie en zijn jengelende kinderen door te komen. Lance Armstrong vierde Kerstmis zoals hij iedere dag vierde: op de fiets. Kerstmis, Pasen of doordeweekse dinsdagmiddag in maart: er moest getraind worden. Een dag zonder trainen is een dag niet geleefd.

Ullrich

Het contrast met Armstrongs grootste rivaal kon niet groter zijn. Jan Ullrich deed op Kerstmis wat de gemiddelde mens op Kerstmis doet: slapen en eten. Een dag vol kerststol, amandelspijs, taart, een copieuze brunch, een nog copieuzere lunch en een diner met zoveel gangen dat je er in kunt verdwalen. Terwijl Armstrong urenlang trainde, hing Ullrich met een kalkoen in zijn maag in zijn luie stoel, kijkend naar Home Alone III.

Beslist

Daar, op die ene dag in december, werd de Tour beslist. Niet op Alpe d’Huez, niet op de Mont Ventoux, niet in een individuele tijdrit. Overdreven? Welnee. Het ging niet alleen om die ene training die Armstrong extra deed. Of die paar kilo’s extra die Ullrich met Kerstmis toevoegde aan zijn onderkin.

Die ene dag was veel belangrijker dan dat. Armstrong toonde ermee dat de Tour voor hem veel belangrijker was dan voor Ullrich. Armstrong liet zich niet afleiden. In het hart van een ware winnaar is maar plaats voor één ding: winnen. Kerstmis? Overschat begrip. Familie? Overschat begrip. Kinderen? Overschat begrip. Een sociaal leven? Waardeloze onzin voor softies.

Armstrong

Armstrong won zeven keer de Tour omdat hij geen concessies deed. Een uurtje minder trainen omdat zijn kinderen cadeautjes wilden uitpakken onder de boom of omdat zijn vrouw hulp nodig had bij het kloppen van de slagroom: het kwam niet eens in hem op. Die slagroom kwam er sowieso niet in. Ook op Kerstmis telde Armstrong zijn calorieën.

Toen hij stopte, slaakte zijn familie een zucht van verlichting. De obsessieve controlfreak was dood. Leve de nieuwe Lance. Maar Armstrong kan helemaal niet zonder zijn obsessie. Na drie kerstmissen met jengelende koters en Home Alone III is Armstrong terug in zijn vertrouwde routine. Dit jaar zit hij weer gezellig in zijn uppie op de fiets terwijl zijn kinderen hun cadeautjes uitpakken.

Rivalen

Maar hij is niet de enige. Zijn huidige rivalen heten niet langer Jan Ullrich. De nieuwe generatie zit met Kerstmis ook urenlang op de fiets. Alejandro Valverde piekert er niet over zijn vrouw te helpen met slagroom kloppen, Alberto Contador heeft extra lange kersttrainingen ingepland omdat het zo lekker rustig is op de weg en Cadel Evans heeft sowieso een schurfthekel aan een sociaal leven. Waar ook ter wereld: er werd getraind door de kandidaten voor het geel van 2009.

Uitslag

Tweede Kerstdag is het vandaag. Amerika, Australië, Spanje of ergens anders: er vliegt snot en zweet in het rond. En wordt er gehuild door vrouwen en kinderen. De ene Tourkandidaat is nog asocialer dan de andere in een poging Koning Aso te zijn. Het is koers. Komende week is de uitslag van de Tour van 2009 te lezen. Niet in het sportkatern. In de roddelbladen.