Ik zie ze zo voor me. Zwart lapje voor een oog, litteken over de wang, een rumkegel waar je een walvis mee kunt harpoeneren. En een houten been natuurlijk. Of een haak in plaats van een hand. Door Thijs Zonneveld.

Er wordt wel gezegd dat piraten het op één na oudste beroep van de wereld beoefenen. Maar hoe prehistorisch de eerste piraten ook waren, ze bestaan in de eenentwintigste eeuw nog steeds.

Sterker nog: de piraterij kent de laatste jaren glorietijden. Als je een jaar of tien geleden aandelen ouderwetse piraat had gekocht, dan had je nu al die wittenboordenpiraten van Fortis en Aegon in hun gezicht kunnen uitlachen.

Doodshoofd

Deze week passeert de vloot van de Volvo Ocean Race wateren die niet worden gecontroleerd door enige staat of marine. Tussen Somalië en India is er maar één vlag die de dienst uitmaakt: een zwarte met een doodshoofd erop.

Kapiteins van plezierjachten, cruiseschepen en handelsboten turen met klotsende oksels en samengeknepen billen de horizon af. Niemand is veilig. Deze week is er nog een olietanker geënterd. Aan boord: twee miljoen vaten olie, goed voor zo'n honderd miljoen dollar.

Het zijn dan wel geen Oosterse specerijen of gouden dukaten, maar de Somalische Blauwbaard zal er ongetwijfeld een glas rum op hebben gedronken. En ter ere van de glorieuze overwinning een paar bemanningsleden van de olietanker hebben gekielhaald. Hoort er nu eenmaal bij.

Geheim wapen

Uiteraard zijn de piraten ook een bedreiging voor de zeilboten van de Ocean Race. Zo'n boot kost pakweg een miljoen of dertig. Leuke buit voor een middagje werk. En alle zeerovernesten weten dat ze komen. Ze slijpen hun messen, ze smeren de musketten. Maar de schippers van de zeiljachten hebben een geheim wapen bedacht.

Geen kanonnen aan boord, geen mast met ingebouwd afweergeschut, zelfs geen zeeblauwe camouflagezeilen. Nee, ze hebben kerstpakketten meegenomen. Om de piraten mee af te schepen. Met extra veel plakband eromheen, zodat de bandieten urenlang bezig zijn de doos met kerstlichtjes en borrelnootjes open te krijgen. Wat een plan.

Spoedcursus

Misschien moeten de Oceanzeilers een spoedcursus 'Wat is een piraat' volgen. En misschien ook wel een cursus rekenen. Volgens mij is er in de hele Indische Oceaan geen piraat te vinden die een boot van dertig miljoen dollar laat varen in ruil voor een glanzende piek en een doosje Camembert.

Ik hoor de Somalische Kapitein Haak al bulderen van het lachen als zo'n zeiljongen hem een kerstpakket aanbiedt. Hoofd in zijn nek, zijn houten been meestampend op het schudden van zijn buik. Zodra hij uitgelachen is, spiest hij de zeiler aan zijn haak. Of zet hem simpelweg overboord tussen de haaien.

Palmboom

Met heel, heel veel geluk worden de beroofde oceaanvaarders achtergelaten op een onbewoond eiland. Zo eentje met één palmboom erop en uitzicht op niets dan eindeloze golven. Zonder boot. Zonder zeiljacks. Zonder GPS. Zonder satelliettelefoon. Maar mét een kerstpakket. Ook leuk.

Kerstlichtjes in de palmboom, piek er bovenop; is er toch nog een beetje sfeer. En dan maar hopen dat ze worden gered voordat de borrelnootjes op zijn.