Het was de schuld van Balkenende dat Marianne Vos haar eerste gouden medaille misliep. Ze heeft het de premier vergeven. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis.nl.

De eerste olympische race voor Marianne Vos was een drama. Gelukkig was dat allemaal de schuld van premier Balkenende, aldus het Brabants Dagblad op 19 augustus. De verslaggever in Beijing seinde het volgende nieuws door:

"Premier Jan Peter Balkenende blijkt er medeverantwoordelijk voor dat Marianne Vos goud in de wegwedstrijd misliep. De renster uit Babyloniënbroek werd bevangen door de kou. Balkenende had dat kunnen voorkomen. De premier reed mee in de auto van bondscoach Johan Lammerts en bij het instappen had hij drie jacks gekregen. Balkenende moest die inleveren bij Lammerts of aan de rensters geven als zij tijdens de door zware regen geteisterde race aan de afdaling zouden beginnen. Vos, Melchers en Beltman kregen het windjack echter nooit. De premier had ze tussen zijn benen gelegd en vergeten."

Een paar seconden later dook dit bericht overal op in de Nederlandse media, waarmee dit het grootste non-nieuws werd van de laatste Olympische Spelen. Met dank aan het Brabants Dagblad en één van zijn medewerkers, die wellicht iets te uitbundig gebruik had gemaakt van zijn consumptiebonnen in het Holland Heineken House voordat die zich op zijn verzinsel stortte.

Verlossend nieuws

Woensdag maakte ik een babbel met Vos tijdens een bezoek aan het Olympisch Stadion. We liepen wat rond over het plein voor het Stadion toen ik haar herinnerde aan dat idiote bericht. "Jij was op dat moment in Beijing, maar had je in de gaten dat het verhaal rond Balkenende in Nederland groot nieuws was?"

Ze had er inderdaad al snel van gehoord: "Heel jammer, want Balkenende had er niets mee te maken." De rijdster voegde eraan toe dat ze niet goed genoeg was geweest tijdens die race, wat losstond van die windjacks. “Later heb ik Balkenende opnieuw ontmoet en hebben we het er weer even over gehad." Daar kreeg de premier het verlossende bericht dat het niet zijn schuld was geweest dat Nederland een gouden medaille was misgelopen.

"Die eerste race ging dus heel slecht", vervolgde Vos tijdens onze wandeling over het plein. “De Olympische Spelen zijn nu eenmaal heel anders dan een normale wedstrijd. Eigenlijk zou het niets moeten uitmaken, maar het is wel zo. Ook de tweede keer leverde geen medaille op, maar de derde keer was het raak. Toen snapte ik blijkbaar hoe ik moet rijden op de Olympische Spelen. Net op tijd, dus."

Na deze nuchtere constatering ging ze naar de Zesdaagse van Amsterdam. "Het is voor de tweede keer dat ik hieraan meedoe. Ik moet het rijden op de baan nog wel leren, maar het is erg leuk." Ze dacht even na en vervolgde: “Alhoewel ik al wel wereld- en olympisch kampioen ben bij de puntenkoers."

Niet slecht voor iemand, die het nog moet leren, dacht ik. "Wat moet het dan worden als je het wél begrijpt?" vroeg ik daarom. "Ach", haalde ze haar schouders op. "Beter kan al niet meer."

Non-nieuws

Tijdens dat gesprek wist ik nog niet dat ze vlak daarvoor haar coach Thijs Rondhuis had ontslagen. Heel goed, want nu kan ik – net als het Brabants Dagblad afgelopen zomer – prachtig non-nieuws over Vos gaan verspreiden.

Op hetzelfde moment dat de breuk bekend werd gemaakt, stond Vos namelijk arm in arm met Robin van Galen, de succesvolle coach van de Nederlandse waterpolovrouwen. Ik stond er zelf bij toen het gebeurde en legde het zelfs vast op een foto.

Daarmee is bewezen dat dit duo met elkaar gaat samenwerken als een gouden combinatie: de gouden coach Van Galen begeleidt de komende vier jaar de gouden wielrenner Vos. De renster gaat dus cashen op de Spelen van 2012 in Londen met minimaal vier gouden medailles.

Het enige waar Vos nu op moet letten is dat Balkenende in 2012 geen premier meer is of dat hij minimaal driehonderd kilometer is verwijderd van de olympische wegrace.

Lief Brabants Dagblad. Mag ik nu ook bij jullie komen werken?

Reageren hier.