Het boodschappenlijstje van Gerdi Verbeet en andere Haagse ontboezemingen. In Het Haagse laat ons parlement van een andere kant zien. Door Paul de Lange.

Kom er maar eens op: een tv-programma óver het Binnenhof. Genoeg televisie die vanuit de parlementsgebouwen komt, natuurlijk. Maar met zoveel camera's op zo weinig vierkante meter zou je bijna vergeten dat je ook een tv-serie kunt maken waarin de Haagse politieke arena zelf centraal staat.

Een programma dat - wie weet - de werking van de democratie iets inzichtelijker maakt. Een programma dat - en waarom ook niet?- de kloof tussen politici en kiezers ietsje verkleint. Zo'n programma is In Het Haagse van Omroep Max inderdaad - maar ongetwijfeld anders dan bedoeld.

Het startpunt van de 6-delige reeks was logisch. Bij wie kan je beter beginnen dan bij Kamervoorzitter Gerdi Verbeet? Een grotere fan van de democratie is er niet. "Dit klinkt een beetje overdreven, maar ik houd echt van de democratie." Toch blonk haar grootste bijdrage daaraan bepaald niet uit in transparantie.

Vragenuurtje

Gerdi mag, zo bleek, eigenhandig bepalen welke vragen in het wekelijkse Vragenuurtje worden behandeld. Weliswaar krijgt ze daarbij assistentie van griffiers. Maar als een vraag het clubje niet bevalt (wie op dat moment inschakelde zou overigens heel wel kunnen denken naar de redactievergadering van de Libelle te kijken), komt er geen aandacht voor de kwestie.

SP'er Paul Ulenbelt was één van de gelukkigen. Zijn vraag ging over communicatieproblemen bij Poolse medewerkers aan het spoor. Daar moest nog snel even een leuke draai aan worden gegeven. "Dus ik dacht, als ik die vraag nou eens in het Pools stel", legde hij twee medewerkers voor.

Dat vonden de twee wel een leuk idee van hun baas. Eentje had de vraag met behulp van zijn smartphone in het Pools vertaald (blijkbaar daarvoor al; zaten we dus toch weer naar een toneelstukje te kijken). Zo waren we er - gaap - getuige van hoe een portie zorgvuldig geprepareerde humor het parlement binnen sloop.

Werkruimtes

En kregen we en passant een kijkje in werkruimtes rond de Tweede Kamer. Die zullen veel kijkers vertrouwd zijn voorgekomen. Lege koffiebekertjes, onuitroeibare stapeltjes papier op de bureaus, ludieke sticker op de printer: "this printer is named Bob Marley because it's always jamming."

Het zonnescherm waarvan de werking elk voorjaar herontdekt moet worden. De vlucht naar buiten rond het middaguur, onder het mom van "nog even wat boodschappen halen" (en als het allemaal soepel draaide met die democratie, maakte Verbeet zelfs tijdens een debat een boodschappenlijstje).

Kortom, het Binnenhof verschilt verdacht weinig van de kantoortuinen waar half Nederland zijn werkdagen doorbrengt. Wat In Het Haagse een prima manier maakt om de politiek wat dichter bij de gewone man te brengen. Jammer alleen dat portretten van kantoortuinen nogal saaie tv opleveren.

In Het Haagse, Omroep Max, woensdag 20.25 uur, Ned 2