Focking Gouda

Geen Pasen compleet zonder Jezus' lijdensverhaal op tv. Een eigentijdse versie was het zeker, The Passion live vanuit Gouda.

Door alle publiciteit vooraf kon haast niemand de aankondiging van het spektakel zijn ontgaan. Maar hemel, wat was het wennen, de eerste minuten van The Passion live vanuit Gouda. Judas die in een zwart leren jasje een Mars bij een snackcar koopt. Pontius Pilatus die een taxi neemt. Do als Maria, Thomas Berge als Petrus.

Om succesvol mee te gaan in de eigentijdse vertolking van het verhaal moest je als kijker wel voor even de achtergronden van de eigentijdse vertolkers wissen. Anders belandde Petrus straks nog in een afkickkliniek en Maria in de Playboy. Gelukkig ging die loskoppeling gaandeweg het verhaal beter.

Met verve

Want de poging was er één met verve. Met on-Nederlandse grandeur het verhaal van Jezus' laatste uren onder de aandacht van een nieuw publiek brengen. Door middel van toepasselijke Sky Radio-liedjes, grotendeels live vertolkt in de straten van Gouda. Dat was ongeveer de bedoeling, legde regisseur David Grifhorst vooraf uit.

Dit alles naar Engels voorbeeld, waar in Manchester zoiets al eens succesvol was gedaan. Zeker voor een verhaal waarvan de afloop nagenoeg bekend is - zoals geanimeerd verteller 'jakhals' Erik benadrukte - was de vertolking een spannende. En van alles wat er bij zo'n live evenement mis kan gaan, ging er best veel goed.

Vocaal uitstekend

Hoofdrolspelers Syb van der Ploeg als Jezus en Do als Maria konden vocaal de druk uitstekend aan. Het megagrote kruis kwam op tijd aan, het publiek deed netjes wat het werd gevraagd. Dat laatste is toch nog maar afwachten. Zeker in 'focking Gouda', zoals de verteller tot ontsteltenis van het publiek de stad op het eind typeerde.

Tegenover die goed uitpakkende punten mag best een miskleun staan. Hannah Verboom als razende reporter was een typisch gevalletje miscasting. Maar groter probleem vormde de rode draad: Nederlandstalige teksten die het verhaal op toepasselijke wijze moesten ondersteunen. Te vaak stemden die tot nadenken op een manier die de makers niet voor ogen zullen hebben gehad.

Minder toepasselijk

Bijvoorbeeld omdat de liedjes al lang een andere associatie hebben. Bij Geef Me Je Angst gaat de gedachte toch eerder uit naar André Hazes' begrafenis dan naar Jezus' herrijzenis. Het klinkt in elk geval stukken minder toepasselijk dan I Am The Resurrection, een in Engeland klassieke popsong van The Stone Roses.

Of neem: “Wie wil er bloed op de achterbank van de werkelijkheid?” Normaal al één van de lastiger te begrijpen zinnen uit Frank Boeijens oeuvre, maar wie of wat kon er ditmaal mee bedoeld worden? Toch niet de achterbank van Pontius Pilatus' taxi? Teksten die je soms eerder uit het verhaal haalden dan je erin mee zogen.

Belabberde timing

“Maar wie is Pontius Pilatus eigenlijk?”, vroeg verteller Erik zich hardop af, vlak voordat Pontius een versie van Zwart-Wit verkeerd instartte. Tsja, onderdruk dan maar eens de gedachte: Robert Alberts in een fout krijtstreeppak, met een belabberde timing.

The Passion, EO/RKK, eenmalige opvoering op Ned 3.

Terugkijken kan hier

Fragment Zwart-Wit
 


 

Tip de redactie