Een in alle opzichten revolutionaire verkiezingsavond. Woensdag rammelde een nieuwe generatie mediamakers aan de poort. Touch Herman voorop. Door Paul de Lange.

Verkiezingstijd is op tv altijd goed voor een tikje treurig ogende taferelen.

Wekenlang bestaat het publiek bij praatprogramma's alleen nog maar uit de fanatiekste fans van politieke partijen.

Met een kleurig sjaaltje om de nek klappen en joelen ze na elke volzin van hun partijleider. Ook de verkiezingsavond zelf staat garant voor klassieke tv-beelden.

Het eeuwige schakelen tussen zaaltjes in den lande, van waaruit partijen de uitslagen met onvermijdelijke ballonnen begroeten. De zetelverdeling die zich aftekent in een saai tabelletje of een simpel staafdiagram.

Touchscreen

Dat moet anders kunnen, dacht de NOS. En dat kon anders. Want opeens was daar woensdag het touchscreen waar de uitslagen een avond lang flitsend overheen rolden. En opeens was daar Herman van der Zandt.

Natuurlijk, Herman is veel vaker op de buis te zien geweest. Maar dan toch vooral bij het ultrakorte NOS Journaal op 3, of de weinig bekeken kruimeljournaals overdag. Woensdag was anders. Woensdag werd Hermans wijsvinger toverstaf.

Lachwekkende namen

Vanaf het moment dat Rob Trip de komst van een modern uitslagenbord aankondigde, dartelde de magische vinger van Herman over het reuze iPad. Strooiend met kwinkslagen over de soms lachwekkende namen van lokale partijen toverde Touch Herman soepeltjes alle stempercentages te voorschijn.

Ondertussen inspelend op berichten die hij van internetcollega Jeroen Wollaars doorkreeg. Die had de taak om de ontwikkelingen op Twitter en blogs te duiden. En gaf ook al zo'n zelfverzekerd eerste grote tv-optreden ten beste. Na een vlot één-tweetje ging een duimpje omhoog richting Herman. Dit was hún avond. (Bekijk het fragment)

Viel de val van het kabinet vanuit multimediaal oogpunt juist tegen, deze verkiezingsavond vonden nieuwe media-toepassingen ineens hun plek. Nog lang niet alles was in één keer raak (de dubbele informatiebalk onderin beeld stoorde vooral), maar het onomkeerbare begin was er.

Tegenzin

Ervaren rot Ferry Mingelen waagde zich met frisse tegenzin aan het magisch scherm. Maar waar Herman dat met een vlotte wuifbeweging wegtoverde, wilde het maar moeilijk naar Mingelens - normaal zo behulpzame - handen luisteren.

Mingelen was van slag. Bij hoge uitzondering liep hij dwars door het beeld. Opeens had hij het over 'een verlies van de PVV' waar hij winst bedoelde. Tegen het einde van de uitzending had Mingelen zijn scherm zelfs kwijt gemaakt. Hij kon touchen wat hij wilde, maar weg was het.

Lullig verzoek

Met al zijn ervaring moest hij het lulligste verzoek uit zijn loopbaan doen: 'Regie, mag ik mijn scherm terug?' Rob Trip gaf het podium maar weer snel aan Herman. En vervolgens alle eer: 'De kans bestaat dat u in een gemeente woont die nog niet door Herman is aangetikt. Via internet houden we u op de hoogte.'

Woensdagavond tekenden zich de eerste contouren van een nieuw tijdperk af. Binnen de politiek, maar niet minder binnen de NOS.

Uitzending Verkiezingsavond terugkijken