Generatie 2010 filmt vijf nog ongeboren kinderen tot ze volwassen worden. Dat moet interessant zijn om te volgen. Jammer alleen dat bij een kind ook ouders horen. Door Paul de Lange

En het klonk zo veelbelovend. Want het idee achter Generatie 2010 is hoe dan ook fascinerend. Het NCRV- programma zal de komende achttien jaar terugkerend in januari verslag doen van vijf opgroeiende kinderen. Een grootscheeps tv-project dat in Nederland zijn weerga niet kent.

Tv die de weg van wieg naar volwassenheid vastlegt: dat moet toch haast automatisch garant staan voor een unieke blik op een nieuwe generatie? Los daarvan boeit de vraag in welke mate de camera en de tv-serie zelf een rol zullen gaan spelen in het leven van de kinderen.

Invulling

Maar ook een fascinerend idee voor een tv-programma heeft nog altijd een goede invulling nodig. En daar schort het bij Generatie 2010 behoorlijk aan. De eerste aflevering doet het ergste vrezen voor de eerstkomende jaren. Neem alleen al de aanstaande ouders.

Drie van de vijf stellen introduceerden zichzelf door middel van hoog oplopende irritaties. Bij Dijana en Charrel ging dat over de plek van de rompertjes, bij Michael en Desiré over de lamp in de babykamer en bij Tom en Suzanne over het uitruimen van de vaatwasser.

Motieven

Zwanger van babygeneuzel waggelde de eerste aflevering moeizaam naar het einde. Niet dat zo'n eersteling per se bol hoeft te staan van doortimmerde visies op de opvoeding. Maar je mag toch op zijn minst verwachten dat de deelnemende koppels hun motieven voor deelname uit de doeken doen.

Oké, geen van hen kreeg die vraag voorgelegd. Maar geen van hen wekte ook maar de geringste indruk daarover te hebben nagedacht. Alsof ze zich hebben opgegeven voor Baby Te Huur of De Bevalling, en niet voor een serie die een levenslange impact zal hebben op hun kind.

Up

Was het idee dan eigenlijk wel zo goed? Toch wel, want soortgelijke series in het buitenland boeien al jaren. De bekendste en meest gelauwerde zijn de Britse Up Series. Die begonnen in 1964, met kinderen die al zeven waren. Eens te meer wordt duidelijk waarom.

Generatie 2010 wil kinderen volgen in de keuzes die ze maken. Maar tot hun zesde, zevende jaar zijn het de ouders die alle keuzes maken. En de vraag is of dat zo interessant is om te volgen. Zeker in het geval van een aanstaande vader die niet eens zijn bed uitkomt als zijn vriendin weeën krijgt (gezellig stel, die Michael en Desiré).

Generatie 2010 belooft nog veelbelovend te worden. Zo ongeveer vanaf 2017.

Generatie 2010, donderdag 21.30 uur, Ned 1, NCRV.