Vrouw & Paard benadert de actualiteit met louter vrouwelijke visies. En, vooruit dan: af en toe een mannelijke gast. Is het hoog tijd voor een praatprogramma gedomineerd door vrouwen? Door Paul de Lange.

Zijn er te weinig vrouwen op tv? Zeker, vond de VARA in 1986. Het programma Drie Vrouwen (Dieuwertje Blok, Ati Dijckmeester en Marjolein Uitzinger) moest tegenwicht bieden aan al die mannen in praatprogramma's.

Ook tv-geschiedenis herhaalt zich. Bijna een kwart eeuw feminisme verder is er weer een VARA-programma met vooral vrouwen.

Want nog altijd zijn daar te weinig van in praatprogramma's. En vaak zet bijvoorbeeld Jeroen Pauw ze ook nog weg als 'het vrouwtje', lichtte Sanne Wallis de Vries in DWDD toe.

Hoog tijd dus voor Vrouw & Paard. Een programma vol uitgesproken vrouwen die hun visie op de actualiteit geven, met nu en dan een mannelijke gast. Een idee waarvoor iets te zeggen valt.

Koninginnedagdrama

Misschien kwam het omdat de actualiteit (het Koninginnedagdrama) al zo veelbesproken was.
Met iets anders komen dan wat al in andere programma's is langsgekomen wordt dan lastig. Maar de eerste uitzending bleef de urgentie van de vrouwelijke benadering in het vage hangen.

Ironisch was de rol van de enige mannelijke gast in het gezelschap, hoogleraar psychiatrie Gersons. Vijf vrouwen vuurden de een na de andere vraag op hem af. Hoe verwerken we dit? Hebben we nu een trauma? Ze riepen nog net niet: 'Help ons.' Maar zelden hingen op tv vrouwen massaler aan de lippen van een man

Hoewel Hanneke Groenteman kritisch bleef, ook na haar vraag of beelden helpen bij het verwerken. 'We willen het niet zien, en we willen het wel zien, dat is het gekke' zei de hoogleraar. 'En moet je professor zijn om dat te weten?' was Groentemans repliek.

Pauw

Een scherpe tegenvraag. Maar wat als Jeroen Pauw exact dezelfde woorden zou gebruiken tegenover een vrouwelijke hoogleraar psychiatrie?

Dat is het gekke bij een programma als Vrouw & Paard. Op de een of andere manier word je als kijker extra alert op man/vrouw-verhoudingen. Wij/zij-denken doemt plotseling in alles op. Sterker nog: onwillekeurig loeren seksistische associaties op een kans.

Want misschien kwam het door het witte baardje van de hoogleraar. Wellicht waren het zijn sereen tegen elkaar rustende handen, of zijn prominente positie in het midden. Het kan ook de halfronde bank geweest zijn, het zachte licht, of de langzaam omhoog glijdende camera.

Maar opeens leek het wel, heel even, alsof daar een haremleider met zijn vrouwen zat.

Vrouw & Paard, VARA, vrijdag 21.30 uur, Nederland 2.