AMSTERDAM - Ineens was het kwart over zes in de morgen, in de Stretenkastraat in het centrum van Moskou barst het van het licht. Door Olaf Koens

Het publiek van nachtclub Zavtra, bezweet, wankel op de benen, knippert verschrikt met de ogen. Masja rookt nerveus een sigaret, ze klampt zich aan me vast. "Mag ik de nacht bij jou doorbrengen, alsjeblieft?" Taxichauffeurs kijken me jaloers aan.

Masja is staatsgevaarlijk. Je zou het niet zeggen, maar de knappe blondine – lange benen, grote glimlach en altijd keurig opgemaakt – is de nachtmerrie van het Kremlin. Ze las tijdens demonstraties de grondwet voor, ging in gesprek met oproeragenten en werd de afgelopen maanden talloze keren opgepakt. Jong, hoogopgeleid – Masja was nergens bang voor. Was.

Portemonnee

Want vorige week trapte de politie bij Masja de deur in. De babysitter werd door gemaskerde mannen tegen de grond geduwd en haar hele appartement tot op de kinderkamer toe overhoop gehaald. Masja zelf was al gevlucht.

Wie oproept tot protest, aanzet tot ongeoorloofde demonstraties of niet luistert naar politiebevelen ziet dankzij snel een ingevoerde wet enorme boetes tegemoet. Het Kremlin gaat de oppositie in de portemonnee raken.

Stalintijd

Het politie-protocol van de huiszoeking leest als een aanklacht uit de Stalintijd. "In het huis van verdachte zijn aangetroffen en in beslag genomen: twaalf (12) buttons met de tekst: "Poetin is een dief". Vijftien (15) witte lintjes van elk 16 centimeter lang. Twee (2) sim-kaarten met een onbepaalde hoeveelheid beltegoed. Eén (1) glazen constructie met een mondstuk, waarschijnlijk een object voor het roken van soft-drugs". Masja lacht door haar tranen wanneer ze de lijst hardop voorleest.

Normaal

Nog maar een half jaar geleden was Masja een hardwerkende biochemica die niets met politiek te maken had. Nu dreigt de politie haar de komende jaren op te sluiten. Om het zekere voor het onzekere te nemen logeert haar vijf jarige zoontje de komende weken bij zijn grootouders.

De volgende ochtend sta ik eitjes te bakken. We drinken koffie, Masja maakt zich op en stapt de deur uit. Ik krijg een kus op mijn wang. "Fijn dat ik bij je mocht logeren", zegt ze. "Even dacht ik dat het leven normaal was."