Door de fan-zone rijdt een vrachtwagen voorzichtig achteruit. Onder grote belangstelling van de pers duwt de politie een dik varken naar een geïmproviseerde stal. Na de zegetocht van octopus Paul kon gastland Oekraïne niet achterblijven. Door Olaf Koens

Het enorme slachtvarken Chrjak voorspelt de uitslagen voor het EK in Kiev.

Natasja kijkt er met verbazing naar, dan haalt ze haar neus op. "Kiev", zegt ze. "Niet mijn stad meer." Ze rolt haar ogen af van alle drukte.

Op de grote Chrysjatik-boulevard in het centrum van de stad staan de grote videoschermen al klaar en worden de bierpompen aangesloten. De politie oefent een evacuatie, de logo's van de sponsoren worden opgepoetst en in de metro zijn de aankondigingen nu ook in het Engels. Op de nipper, maar Oekraïne is klaar voor het EK.

"Toen wij elkaar leerden kennen, toen was het nog wat", dweept Natasja. Het waren bijzondere tijden. In de winter van 2004 kreeg de jongere generatie na weken van straatprotesten de corrupte machthebbers op de knieën. In een vloeiende beweging rekende de oranjerevolutie af met de oude garde. Joesjtsjenko werd president, Janoekovitsj zou de gevangenis is.

Andere zakken

"Ik heb toen dat huis gekocht", herinnert Natasja. Ze was jong, ambitieus en wist zeker dat het land ging veranderen. Ze woonde een paar jaar in een grote appartement in een verder troosteloze buitenwijk.

De jonge honden bleken net zo corrupt als hun oude leermeesters, de steekpenningen verdwenen nu in andere zakken. Oekraïne veranderde niet. Natasja wel. Ze verkocht het appartement en vertrok naar Parijs.

Chrjak

"Ik voel me hier inmiddels ook een beetje toerist", legt Natasja uit. Ze komt nog maar zelden terug. Geen wonder. De economie ligt in puin, de rechterlijke macht is corrupt en belastinggeld verdwijnt als sneeuw voor de zon. We staan een tijdje stil naast Chrjak. Mensen staat in de rij om foto's van het beest te maken.

"Oekraïne wilde zo graag bij Europa horen", vertelt Natasja. "En het enige wat we gekregen hebben is een voetbalwedstrijd. Ik zeg het niet graag, maar een volk krijgt de leiders dat het verdient." Ze knijpt haar neus dicht. "En hier wil men blijkbaar een zwijnenstal."