Nederland wordt de komende jaren geregeerd door de SGP. Een partij die liever heeft dat alle vrouwen een lul hebben. Een partij die alleen onder druk van de rechter besluit om vrouwen toe te laten tot partijvergaderingen. De SGP, waar men niet gelooft in de evolutie. Door Nico Dijkshoorn

DE SGP is een partij met denkbeelden uit de middeleeuwen, maar godzijdank zitten we in Nederland, waar dit soort filosofietjes moeiteloos aan de kant worden geschoven als de gereformeerde kont op het pluche kan worden geschoven.

Niet de VVD, niet de PVV maar de SGP is - bij de huidige verkiezingsuitslag - na vannacht de grootste partij van Nederland. Ze kunnen gaan doen waar de PVV zo goed in is. Gedogen. Hard to get spelen.

Dat is geen verrassende verkiezingsuitslag. In Nederland regeert de autistische domheid. Vannacht hoorde ik Fleur Agema van de PVV reageren op de verkiezingsuitslag in Zandvoort. Daar was de PVV nu de grootste partij. Een goede zaak, vond ze.

“Heel mooi, dat er nu eens wat kan worden gedaan aan het Marokkaanse tuig dat het strand verstiert.” Ik heb geen idee wat ze bedoelt. Bezetten groepen Marokkanen ‘s nachts in Zandvoort het strand? Jagen ze op meeuwen? Zitten ze aan onze duinen? De duinpannetjes waarin doodsbange SGP’ers zo veel blanke nieuwe kinderen hebben verwekt? Schreeuwen Marokkanen naar onze zee?

Het werd niet helemaal duidelijk. De interviewster vroeg er ook niet naar. Die begreep waarschijnlijk wat Fleur bedoelde. Als Fleur werd gevraagd wat deze uitslag nu precies betekende verwees ze naar Geert Wilders. Hij zou het duiden. Fleur zou denk ik goed bij de SGP passen. Een vrouw die graag mannen op haar rug laat staan als ze maar af en toe haar lipjes mag stiften.

Na deze verkiezingen en de daarbij horende campagnes is het definitief. Nederland is een bananenrepubliek. Een Beri-Beri landje vol met miniatuurfiguurtjes, druk orerend over het absolute niets. Het buitenland is inmiddels zo groot en allesomvattend dat de aandacht zich naar binnen richt. De hele wereld staat in brand, Noord-Afrika vecht zich letterlijk dood en in Nederland ging het dinsdagavond, tijdens het verkiezingsdebat, over hoofddoekjes in het streekvervoer. Daar spitste de discussie zich op toe. Hoe gaan we dat controleren?

De afgelopen dagen is alweer bewezen hoe De Gemiddelde Nederlander in elkaar zit. Hij ziet zijn land als een stuk grond met muren er omheen. Als een land waar je eerst netjes moet aankloppen voordat je naar binnen mag. Zeeuwen willen dat er tot het einde der tijden in een onbegrijpelijk dialect met elkaar wordt geluld over het weer.

Vooral de naar binnen gerichte politiek maakt me somber. Ook het bericht dat deze site het meest wordt gelezen door PVV’ers stemt me somber. Het goede nieuws is dat ze kunnen lezen. Ik zit dit stukje te schrijven en weet nu dat het wordt gelezen door half-primaten die heel hard zitten te klappen, omdat ergens in een vergadering is besloten dat de PVDA tijdens de campagne stelselmatig ‘Cohen en zijn bende’ moeten worden genoemd.

PVV’er Machiel de Graaf beantwoordde dinsdag tijdens het NOS debat een vraag van een vrouw met twee kinderen in het bijzonder onderwijs. Hoe moest dat nou verder? Zijn antwoord was tekenend. Hij vroeg haar hoe het dan kon dat toevallig in Nederland twee keer zoveel van dat soort kinderen in de rondte liepen.

Dat is het nieuwe gezicht van Nederland. Tegen een zichtbaar wanhopige vrouw zeggen: je zult de boel wel belazeren. Mijn kinderen mankeren niks, dus wat lul je nou. Uw Nederland, waar je verkiezingen wint als je de mensen 10 kilometer harder laat rijden.