Een gelovige heeft weer eens iets doms gezegd. Door Nico Dijkshoorn.

Simonis gebruikte de frase: “wir haben es nicht gewusst” om in een interview met Pauw en Witteman seksueel misbruik door priesters te rechtvaardigen. Zo kennen we onze gelovigen weer. Met een verklaring komen als alles net achter de rug is. Dat is niets nieuws.

Een niet-gelovige gaat dood en wordt begraven, gelovigen verzinnen snel een verhaal. We gaan naar de hemel. Of de hel. Je zal je gewoon eens neerleggen bij een open einde.

De Mens

Gelovigen geloven het liefst dat De Mens de kroon op de schepping is. Ik zie De Mens als een van de hardst mislukte experimenten in de evolutie. Nog 100.000 jaar en we hebben vleugels en een dichtgelijmde snavel, zodat we eindelijk eens ons bek houden. Zodat we bijvoorbeeld niet zulke domme dingen kunnen zeggen als Simonis.

Maar is het wel zo dom en zo erg wat Simonis zei? Ik moet zeggen: ik had niet anders verwacht. Simonis is niet de eerste katholiek die zeer enthousiast Duits spreekt. In de Tweede Wereldoorlog stond katholiek Nederland ook niet direct vooraan om de kerken vol te laten stromen met bedreigde Nederlanders.

Schuld bekennen

“Wir haben es nicht gewusst”, iemand die dat zegt bedoelt het omgekeerde. In Nederland staat het gebruiken van deze zinsnede gelijk aan schuld bekennen. Alleen mensen naast een berg lijken zeggen “wir haben es nicht gewusst”. Het staat symbool voor de groteske ontkenning. Voor altijd gekoppeld aan de vernietiging van zes miljoen joden.

Die hele machinerie, die scheurende pijn ontkennen, dom kijkend vlak naast een lege trein vol zweet en de lucht van doodsangst, met de zin “Wir haben es nicht gewusst” aan komen zetten, staat gelijk aan het afleggen van een bekentenis. Het betekent: wij wisten alles.

Goed gelovige

Simonis bekende in dezelfde uitzending van Pauw en Witteman dat hij in ieder geval op de hoogte was geweest van 10 gevallen van seksueel misbruik. Hij wusste het wel, maar dacht, als een goed gelovige: het zal wel een bepaald hoger doel dienen. Die paragraaf schrijven we ter zijner tijd wel als bijlage bij de bijbel.

“En Hij zei tegen zijn volk dat het kneden van jongensbillen en het terdege de roede laten heen en weder bewegen door minderjarige dienaren Gods, zesmaal daags moest plaatsvinden, opdat de liefde in witte golven uit onbehaarde geslachten zou stromen. Zij die onstuimige liefde voelen, zullen op zo jong mogelijke leeftijd hun zaad over Gods akker sproeien, daarbij geholpen door dienaren van de almachtige.”

Zoiets. Je kunt van Duitsers zeggen wat je wilt, maar in vergelijking met dit soort katholiekenporno is “Wir haben es nicht gewusst” wel een lekker kordate tekst.

Verlossing

Simonis bekende schuld bij Pauw en Witteman, maar omdat hij het in het Duits deed begrijpt niemand hem. Voor mij persoonlijk voelt het als een verlossing. Vanaf vandaag kan het weer, hardop Duits schreeuwen in kerken. Daar was ik toch wat voorzichtig mee. Door de akoestiek bijvoorbeeld. Duits galmt zo. Nu Simonis het zelf ook doet voelt dat als een startschot. Het kan weer, wachten tot de gelovigen devoot knielen voor een stenen beeldje en dan heel hard “Heil Maria” door de kerk tetteren.

Midden in een mis opstaan, de hakken tegen elkaar klikken, wijzen naar een glas in lood raampje boven in de kerk en heel hard roepen: Sieg jezus! Waarom niet. Simonis doet het ook.

Bij de uitgang van een kerk: “Wollen sie der totale jezus?” roepen. Waarom niet? Als een katholiek leider zelf de ontkenning van de Jodenvernietiging gebruikt om luchtig iets te ontkennen, dan kan alles. Gewoon lukraak wat bekende Duits historische teksten roepen in een kerk, het mag weer. Dit weekend meteen proberen en als ze er iets van zeggen, gewoon ontkennen. “Ich habe es nicht gewusst”