Het blijft een mooi beeld, Herman van Veen met politiebescherming. Wie had dat gedacht, die omfloerst zingende clown uit de vorige eeuw, met twee politieagenten voor de deur. Door Nico Dijkshoorn.

“Zo meneer Van Veen, lekker geslapen?” en dan dat schitterende verstilde spel van Herman. Niemand doet al een leven lang beter na hoe je langzaam wakker wordt.

Herman van Veen is beroemd in Duitsland. Dan weet je het wel. Daar laat Blind Willie McJones Chickenpie zich ook ieder jaar toejuichen door een sporthal vol enthousiaste witmannen en geeft de Duitsers precies de zwetende bluesneger waar ze voor hebben betaald.

Linda de Mol was er al beroemd voordat ze net deed alsof ze iemand afzoog. Waarom Duitsers weglopen met Herman van Veen is een raadsel. Waarschijnlijk zien Duitsers hem als een authentiek artiest.

Politieke conferences

Van Veen is nu niet direct iemand die bekend staat om zijn fel realistische politieke conferences. Ook is hij niet scheel, de grote kracht van Guido Weijers. Hij is zelfs niet aangenaam pijnlijk, zoals Freek de Jonge, die heel open en eerlijk, voor steeds leger wordende zalen, ons getuige laat zijn van zijn teloorgang.

Herman Van Veen staat eigenlijk voor het absolute niets. Even een avondje lekker kijken naar een kale man met een stem als een wollen handschoen. Je kunt net zo goed thuis naar een langzaam door de kamer dwarrelende ballon kijken. Alleen deze ballon moet je 25 euro voor betalen, heeft oogjes en hij praat en zingt af en toe.

NSB-vergelijking

Dat is nu veranderd. Van Veen heeft zich met zijn NSB-vergelijking in het politieke debat gemengd en ontving via de mail en het gastenboek van zijn site honderden bedreigingen. Daar schrok Herman van. Precies de wereldvreemde reactie van een artiest die al een leven lang mensen om zich heen heeft, die bulderend lachen als hij iets zegt. Elvis is daar aan overleden.

In de film Elvis in Las Vegas is te zien hoe hij met zijn band een nummer oefent. Elvis maakt af en toe een grapje en dan lachen de muzikanten heel hard, met hun mond wijd open. Die Elvis! Hoe komt hij er op.

Zo moet het bij Van Veen ook zijn gegaan. Zo veel jaren horen dat je heel goed bent en het dan zelf gaan geloven. De mails die hij ontving, ik ken ze wel. Iedere keer als ik een stukje over Wilders schrijf zit mijn mailbox er mee vol.

Je herkent ze aan de spelfouten. Nooit wat geleerd, te dom om te kakken, kom laat ik eens Wilders stemmen. Het is bijna een wet, dat dit soort liefhebbers van het gezonde volksgevoel zich ophouden in gastenboeken en schelden op alles wat ze onwelgevallig is.

Alleen op internet hebben dit soort figuren nog een stem. In de rij bij de supermarkt staan ze doodsbang naar een Marokkaanse kassamedewerkster te loeren en vragen ze keurig zegeltjes. Het is de moderne baksteen door het ruit en dan de wegstervende vluchtende voetstappen.

Wildersaanhangers

Wildersaanhangers schrijven homo op je voordeur en komen de volgende dag aanbellen dat het een schande is. Het zijn mannen die op zondag hun auto wassen en ondertussen de straat in de gaten houden. Zo,zo, dus die en die is weer terug bij zijn vrouwtje. Morgen even anoniem wat gebruikte condooms door zijn brievenbus duwen.

Als je die groep mensen en Herman van Veen met elkaar in contact laat komen, dan ontstaat er iets heel interessants. Een soort naïviteitsvacuum. Toch is het goed dat dit af en toe gebeurt. Het geeft inzicht. Van Veen laat zien hoe kortzichtig en wereldvreemd veel mensen tegen het oliedomme geschreeuw uit de PVV hoek aankijken en hoe je dus juist niet moet reageren.

Alle mensen die Van Veen bedreigden illustreerden nog maar eens dat zij precies doen wat zij de islamieten verwijten: je zaakjes proberen te regelen met stompzinnig anoniem geweld.