Taxichauffeurs die klanten doodslaan, iedereen vindt het ongehoord, maar het verbaast mij vooral dat er niet iedere week drie klanten naar god wordt geslagen. Of naar allah. Maakt niet uit. Dood is dood. Door Nico Dijkshoorn.

Tijdens iedere rit in een taxi reist de dood gezellig mee op de achterbank.

Het wordt nooit echt gezellig. Je in een taxi laten vervoeren, dat moet je kunnen. Laat ik even wat angstpuntjes doornemen.

Ten eerste weet ik niet waar ik in moet stappen. Je kunt de taxichauffeur heel makkelijk op een of andere manier beledigen. Ik zit het liefst achterin, ook alleen. Ik wil liever niet praten. Dat ligt gevoelig bij taxichauffeurs.

Provocatie

Achterin stappen wordt door veel chauffeurs als een ernstige provocatie gezien. Ik heb het meerdere keren meegemaakt, als ik een beetje overmoedig geworden door drank achterin ging zitten. Ik herinner me één conversatie bijna letterlijk.

"Zo, zitten we lekker? Lekker achterin. Ben jij bijzonder of zo? Ga je op de achterbank zitten zwaaien naar de mensen. He, kale, ik lul tegen je. Ja jij, op de achterbank. Jij denkt, ik lees boeken, ik heb een schrijverstassie bij me met papieren er in, weet je wat, ik ga lekker op de achterbank zitten want die domme klootzak van een taxichauffeur die is te dom om te kakken. Ja, kan je gaan zitten schudden met die rare grijze vogelkop van je, maar dat dacht jij. Jij dacht: die chauffeur is dom en die stinkt. Vertel maar aan me. Vind jij dat ik me niet goed was?" Etc. etc.

Volgende probleem

En daar zat ik dan weer, naast de chauffeur, na te denken over het volgende probleem. Waar moet je het over hebben met chauffeurs? Ze rijden auto, hebben allemaal leuke kinderen, ze gaan op vakantie naar Spanje of Turkije en als je mazzel hebt houden ze van voetbal.

Ik ben nog nooit een taxichauffeur tegengekomen die enthousiast vertelde over het proza van Johnny van Doorn. Meestal vraag ik of ze het druk hebben. En dan volgt het bekende jankverhaal. Het is onmenselijk zwaar werk, in een taxi rijden.

Allemaal hebben ze een eigen wagen. Fijn werken is bijna onmogelijk. Dat komt door ons, de klanten. Ze moeten nachten lang doorrijden en dan nog redden ze het net. Vaak worden deze gesprekken onderbroken door radiografisch contact met de centrale of met andere collega's.

In hun rug

Bijna in alle gevallen betreft het hier gesprekken over klanten die ze net uit hun taxi hebben gelazerd. Dat zit wat vreemd vind ik, als je daar naar moet luisteren. "Robbie, over, Robbie over, waar rij jij nu Robbie over?" "Ik rijd nu bij de 2e van Swinde straat over met een schrijver die mijn vindt stinken over." "Ok, zo direct als je langs de Rozengracht rijdt, kan jij dan even kort twee mensen in hun rug rijden die net een beledigend gebaar hebben gemaakt naar de taxi van Theo. Ja? Ok. Fijne rit verder."

Ook heel ingewikkeld. Je ziet dat de meter niet loopt, of dat de meter om drie uur 's middags op de nachtstand staat. Hoe ga je daar iets van zeggen? Mijn ervaring is dat je bij het noemen van het woord 'meter" meteen uit kunt stappen. Eigenlijk doe je als klant in een taxi permanent examen. Je hoopt dat je de chauffeur niet schoffeert. Dat is lastig, want het kan op alles mislopen.

Radio

Een vriend van mij moest vorige week uitstappen nadat hij ritmisch mee had zitten tikken met een nummer op de radio. Wat hij aan het doen was? Ik tik het ritme mee, meneer. Die stond om vier 's ochtends opeens met twee reistassen op een kruising in Beverwijk een wegzoevende taxi na te kijken

Dat is eigenlijk alles wat je er van kunt zeggen. Het is niet te voorspellen hoe taxichauffeurs reageren. Bij de één kan een verkeerd geknoopte schoenveter voldoende reden zijn om je met je kop tegen de versnellingspook te drukken, bij een ander krijg je een verhaal van 35 minuten voor je kiezen over een broer in Turkije die al 56 jaar zijn brood verdient met het vervaardigen van schoenen die heel in de verte wel iets weg hebben van wat jij draagt.

Zwembad

Nog maar een week geleden heb ik, met een ronkende motor en de meter nog aan, naar een mapje met 147 vakantiefoto's van een chauffeur zitten kijken. "Kijk, hier ga ik het zwembad in. En kijk, hier kom ik er weer uit."

Daar moet ik aan gaan werken. Zo iemand, zonder wroeging, half-dood durven slaan, net zo makkelijk als de chauffeurs dat zelf met passagiers doen.