Hoera!! We doen er weer toe. En we hadden het net zo nodig. Dat gekut met de kredietcrisis enzo en dan ook nog eens al die files. Maar wat maakt het nog uit. We kunnen vanaf vandaag met hernieuwd zelfvertrouwen over straat. Door Nico Dijkshoorn.

Borst vooruit. Wat kan ons gebeuren. Carice van Houten en Halina Reijn spelen in een Echte Amerikaanse film. Met echte acteurs. Leuk hè.

Ze speelden eerder al samen in Zwartboek, toevallig ook een oorlogsfilm. Daar kreeg Carice nog een Nederlandse Oscar voor, in de categorie ‘vrouw die het ongeloofwaardigst haar schaamhaar blondeert om het moffenbeest te bestrijden’.

Diepgang

Halina Reijn speelde een hoer. Een van de beste hoeren ooit. Net iets meer diepgang dan Keetje Tippel. Je ziet aan Reijn dat ze haar toneelervaring meeneemt in deze rol. Ze is gewend ongeveer de helft van het jaar in haar blote kont een stuk van Shakespeare te spelen, dus dit was niet al te ingewikkeld.

Zwartboek was natuurlijk wel een Nederlandse oorlogsfilm, met al zijn beperkingen. Derek de Lint bijvoorbeeld. De Duitsers schieten met geverfde geweertjes en Het Verzet rijdt net zo makkelijk Duitse nederzettingen binnen als je nu naar de buurtsuper gaat om nog even snel een pak suiker te halen.

Toch moeten Carice en Halina indruk hebben gemaakt, want anders zaten ze niet in een Echte Amerikaanse film. En niet zo maar een. Nee, een Amerikaanse film over de oorlog met Tom Cruise. Dus automatisch goed.

Droom

Met Tom Cruise werken, een droom. Carice en Halina hebben het de afgelopen week in tientallen interviews uitgelegd. Als Cruise een kamer binnenkomt dan komt er ook echt iemand binnen.

Dat is het verschil met bijvoorbeeld iemand als Antonie Kamerling. Als die een kamer binnenkomt schuif je gedachteloos de vuile borden zijn kant op. Ha, de roomservice. Dat is in de Nederlandse filmwereld zo vervelend. Er komt nooit eens iemand echt binnen.

Dat laffe gedoe, heel dom met de deurkruk in hun handen en dan twijfelen of de deur naar binnen of naar buiten opengaat. Cruise heeft daar geen last van. Die komt gewoon binnen en als hij binnen komt dan komt er ook echt iemand binnen.

Lachen

Dat weten we van Carice van Houten, die vertelde hoe zij Tom Cruise voor het eerst binnen zag komen. Zelf was zij al binnen. Ze wachtte op de Amerikaanse Acteur. Carice en Halina moeten steeds lachen als ze dat vertellen, verhalen over de Amerikaanse Film en de Amerikaanse Acteur.

Dat doen ze om te benadrukken dat zij lekker nuchtere, Hollandse actrices zijn gebleven. ‘Wat een gekkigheid allemaal hè, mensen’, dat zeggen ze eigenlijk in iedere zin. ‘Kijk ons nou, hahaha. In een Amerikaanse Film. Nou jaaa!’

Boerenkoolgedrag

Het is precies die houding, dat rare lacherige vriendinnen van de basisschool gedoe, dat Hollandse boerenkoolgedrag, die Beppie was weer in Amerika-houding, die alles bederft.

Carice en Halina willen geen diva zijn, dat is prima, maar om nou in iedere zin uit te stralen dat je ‘s avonds in je hotelbedje zelf je kalknagels knipt en dat je nog zelf je thee zet, dat wordt een beetje vermoeiend.

Zelfgebakken appeltaart

Doodsbang dat hun Nederlandse toneel collega's denken dat ze kapsones krijgen. In Nederland acteren, dat is namelijk met een zelfgebakken appeltaart naar Groningen rijden om er Medea te spelen.

In Nederland acteren, dat is twee uur op een omgekeerd kratje cola zitten wachten tot je de volgende zin mag zeggen: ‘oh nee, toch niet met onze dochter, schoft!!!.’

Truttigheid

Die hele Nederlandse truttigheid komt keihard aan de oppervlakte iedere keer als er weer een Nederlandse actrice of acteur voor een rol in een nazi-film wordt gekozen. Want zo is het natuurlijk wel.

Van Houten en Reijn zie ik niet snel samen in een Echte Amerikaanse film spelen over een vakbondsstaking in Texas. Cruise had gewoon twee populaire Europese oorlogsactrices nodig. Wat eigenlijk ook weer een giller is.