Voor het eerst een zwarte president. Misschien is het wel de meest uitgesproken zin van de afgelopen dagen. Een racistische zin. Wilders heeft om minder erge zinnen boeken terug laten halen uit het onderwijs. Door Nico Dijkshoorn.

En terecht. Hem met Hitler vergelijken is oliedom. Hitler kan zich niet meer verdedigen, dus het is ook nog eens laf. Maar steeds maar benadrukken dat de nieuwe president van Amerika een zwarte man is, ik kan er maar niet aan wennen.

Als de jury van de AKO literatuurprijs bij de bekendmaking van de winnaar had gemeld dat er eindelijk weer eens een vrouw had gewonnen, maar dan wel gelukkig eentje met een te groot mannenpak en een zwarte stropdas, dan zou men hier moord en brand hebben geschreeuwd.

Maar "zwarte president" kan gewoon. Het woord zwart in verband brengen met iemands capaciteiten of beroep wordt blijkbaar niet gezien als verkapt racisme.

Martin Luther King

Dat is het natuurlijk wel. En Obama heeft er dankbaar gebruik van gemaakt. Steeds vaker doorsneed hij zijn commercials met beelden van Martin Luther King en Jesse Jackson. Jezelf neerzetten als neger, dat is eigenlijk van een gekmakende treurigheid.

Als Wilders morgen drie maal in de kamer zegt: "Ik ben Wilders. Stem voortaan op mij want ik ben wit", dan kan hij, net als de man waar hij niet mee wil worden vergeleken, vijf jaar lang een boek gaan schrijven in de gevangenis.

PC Hooft

Obama wordt in Amerika, en dan met name in de nieuwsshows, behandeld zoals sommige mannen hier in Nederland wel de homovriend behandelen. Hij mag arm in arm met hun vrouw door de PC Hooft wandelen en hij mag op verjaardagen komen in een lederen tuniekje, maar in ruil daarvoor mogen wij, hetero's, dan steeds zeggen dat hij zo een leuke homo is.

Je voor laten staan op je seksualiteit, je ras of je nationaliteit, ik heb er niet zoveel mee. Als je het er bij moet zeggen om het bijzondere er van te benadrukken dan is het eigenlijk al foute boel.

Twee tartaartjes

We krijgen wildgroei nu, de komende jaren, let maar op. Na Obama, zullen meer allochtonen zich explicieter gaan uitdrukken. "Dag slager, ik ben een neger, twee tartaartjes graag' 'Twee postzegels graag, voor deze neger' We zullen er aan moeten wennen. "Goedemiddag, ik ben de eerste zwarte die een rookworst bij de Hema koopt. Doe er maar twee. We can change"

Ik verwacht ook in de televisiewereld een omwenteling. Bij omroep MAX worden alle programma's opeens gepresenteerd door een pikzwarte onverstaanbare Keniaan. Beetje ongemakkelijk, maar hé, hij is wel de eerste zwarte bejaardenpresentator. Frits Spits zal geëmotioneerd verklaren dat hij eigenlijk voor 1/96e zwart is, omdat zijn oma ooit eens in een vliegtuig over Kongo vloog.

'Say it loud, i'm black and proud', het nummer waarin James Brown op weergaloze wijze zelf de percussie verzorgt door zijn vrouw met de vlakke hand keihard in haar gezicht te meppen, wordt het nieuwe nummer waarmee Heracles zijn wedstrijden begint.

Leon de Winter

Er gaat nogal wat veranderen. Maar sommige dingen blijven hetzelfde. Leon de Winter, een van de witste schrijvers van Nederland, is nu al weer bezig met een boek over Obama en vooral over zichzelf.

Het plot: Leon verhuisde naar Amerika en alles veranderde. Laten we hopen dat Barack Obama het waar maakt, en keihard gaat vechten voor verandering. Laten wij, zwarten en witten, hopen dat hij een wet aanneemt die het Nederlandse auteurs verbiedt om in zijn land egomane kutboeken te schrijven.