Met iemand als Andre Rouvoet in de regering heb je eigenlijk geen columnisten meer nodig. Meneer verzint één keer per week iets waar de gemiddelde cabaretier zes jaar mee door het land kan. Door Nico Dijkshoorn.

Een paar voorbeelden. Je mag wel homo zijn, maar je moet vrijen in het donker. Vrouwen moeten van de ChristenUnie verplicht nadenken over een ongeboren kind en dan nu weer De Gezinsdag, met daaraan gekoppeld de oproep aan vrouwen, om vooral op jonge leeftijd kinderen te krijgen.

Alle plannetjes van Rouvoet en zijn partijgenoten hebben een ding gemeen: zij weten wat goed voor u is. Dat is niet nieuw. Het zit hard ingebakken in het christelijk geloof, voor iemand gaan staan en zeggen dat hij het helemaal verkeerd doet. Je moet het namelijk net zo doen als de christenmensen zelf.

Boeddhisten gaan op een steen zitten en denken na over het leven. Christenen pakken die steen op en gaan er mee boven hun hoofd staan zwaaien, als je geen gezinsdingetjes doet.

Centre Parcs

Een gezinsdag dus. Leuk voor Centre Parcs. Dat wordt volgend jaar met nog meer naar frituurvet stinkende gezinnen oksel aan oksel in het golfslagbad een net vol achterlijke haringen nadoen.

Met nog meer kinderen Sikko de Vrolijke Bungalowclown aftuigen omdat hij ieder jaar dezelfde grapjes afdraait. Nog meer in het luchtledige geplengd zaad, ooit boordevol met eventuele christenkinderen, in oude tissues onder je bed terugvinden.

Hete Tonnie

Ik snap de noodzaak van zo'n dag helemaal niet. Volgens mij is het iedere dag gezinsdag in Nederland. Waarom heb ik anders in de snackbar Hete Tonnie nooit iemand voor me die 1 patat en 1 kroket bestelt? Voor een gemiddelde zondagavond-bestelling moet je een uurtje of drie uittrekken.

"Dan voor de kinderen nog zestien smulreetjes graag, waarvan zes zonder met, acht oorlog zonder meer en de rest droog doorbakken, 12 kipduimpjes, zes zakken frommelfriet waarvan 4 met sausiewausie en 2 met pindaschuim."

Blokfluit

Ik heb alleen maar hele gezinnen voor me, waar ik ook kom. Als ik een gitaar wil kopen wurmen zich net 16 kinderen met een vader naar binnen. Ze willen allemaal een blokfluit en allemaal een andere. Of ze hem even mogen proberen. Wat lult die Rouvoet nou, met zijn dag van het gezin?

Het voelt al een leven lang alsof ik in een aflevering van Het Kleine Huis op de Prairie zit. Als individu het Rien Poortvlietmuseum bezoeken is onmogelijk. De hele dag loop je met honderden murmelende schepselen gods langs zijn schilderijen.

Vorige week was ik er nog, naar de tentoonstelling "De Andere Rien" waar zijn erotisch werk wordt tentoongesteld. Hoorde ik ze maar tegen hun kinderen aan babbelen. "Kijk dan, Jozef, Abel, Kain, Samson en Delilah, hoe knap meneer Poortvliet dat hertje heeft geschilderd, met dat masturberende kaboutertje op zijn rug. Je ziet echt het plezier op zijn gezicht. Wat zit er nou in zijn baardje?'

Bange homoseksuelen

Iedereen heeft recht op zijn dromen. Ik gun Rouvoet van harte een Nederland met bange homoseksuelen, door wroeging verscheurde vrouwen en jongen gezinsvrouwen met een permanent goed doorbloede moederkoek vlak boven hun zwangerschapsbroek. Vrijheid blijheid.

Ik ga me echter inspannen voor een ander Nederland. Met een vriend bouw ik de komende weken een oud volkswagenbusje om en vanaf half november al zullen wij bij Christelijke Gezinsattracties, zoals bijvoorbeeld het Verkeerspark Assen en Dolfinarium Harderwijk - waar op aanraden van Gerard Reve alleen maar Katholieke dolfijnen zwemmen, omdat die iets meer van show houden - met De Gloeiende Nijptang voor de hoofdingang staan.

Een leuk ingerichte mobiele operatiekamer, waar vaders van grote gezinnen gratis en voor niets in een keer hun zaadleiders er uit kunnen laten jensen. De hele zomer staan we bij de Efteling. Kunnen in de toekomst mensen zonder gezin ook eens in de Python.

Maar eerst volgende week harde acties voeren bij Opel tegen de gezinsauto.