Als ik een lesbische zwangere negerin was en ik woonde in Amerika, zou ik dan, omwille van Sarah Palin, republikeins stemmen? Door Nico Dijkshoorn.

Deze vraag schijnt de gemiddelde Amerika-deskundige enorm bezig te houden. Ze buitelen allemaal over elkaar heen met hun honderden meninkjes. Gebrabbel over het beoogde positieve effect en de niet verwachte negatieve publiciteit.

In al die beschouwingen gaat het eigenlijk steeds over hetzelfde: gaat Palin de aanhangers van Hillary Clinton naar het republikeinse kamp lokken? Een typisch Amerikaanse discussie. Dat oliedomme stigmatiserende zwart-wit denken daar.

Terrorist

In Amerika ben je óf voor de vrijheid óf een terrorist. Je bent in de politiek óf een vrouw óf een man. Óf een democraat óf een republikein. Alles teruggebracht tot dat infantiele ping-pongdenken.

Het moet voor Amerikanen vooral makkelijk te begrijpen zijn. Dat je je vice-president trots presenteert als een vrouw of je presidentskandidaat als een kleurling, is veelzeggend. In Amerika vindt men dat blijkbaar nog steeds ongehoord, een vrouw of een zwarte die nu echt in aanmerking komt voor een wittemannenbaan.

Mannenvrouw

Hoe achterlijk ben je als je je stemgedrag af laat hangen van iemands sekse? Bij Palin maakt het ook helemaal niets meer uit, want onder die omhooggestoken bos stro en de klassieke leesbril schuilt een beest van een mannenvrouw.

Ze jaagt graag. Daar zou Femke Halsema zich niet erg populair mee maken, als ze morgen in de Tweede Kamer losjes laat vallen dat ze in het weekend dertig eidereenden door hun kop heeft geschoten.

Kale eland

In Amerika is dat juist een pre. Pim Fortuijn hoefde maar een keer iets positiefs over nertsfokkerijen te roepen en ging een maandje later zelf loodzwaar als een kale eland naar de grond.

In de States vinden ze je juist een lekker gek wijf als je een poolvos tussen zijn ogen schiet. Dat Palin haar dochter van 17 zwanger is geschopt door een onbekende eskimo maakt ook weinig uit. Vruchtbare vrouwen, yanks zijn er dol op.

Graf

Vreemd genoeg wordt er nu in allerlei commentaren beweerd dat McCain met de keuze voor Palin zijn eigen graf heeft gegraven. Niets in minder waar. Het is een geniale zet.

McCain heeft op de enige goede manier op Obama's zeikspeech gereageerd: met Amerikaanse redneck-gekte en brutaliteit. Meteen na de historisch vervelende toespraak van Obama schoof McCain een jagende muts met een zwangere dochter naar voren.

Onthullingen

Natuurlijk is McCain op de hoogte geweest van al haar weeffoutjes. Natuurlijk wist hij van haar participatie in een afscheidingsbeweging. Er zullen nog veel meer onthullingen volgen. En bij iedere onthulling zullen de Amerikanen meer van haar gaan houden.

Palin is voor Amerikanen de sterke huisvrouw om de hoek, die net zo'n hoererende dochter heeft als zij zelf.

Palin is voor Amerikaanse mannen de ultieme pornoklassieker. De wat stijve vrouw met opgestoken haar die na enkele wilde handbewegingen en het afzetten van haar bril in een stomende playmate verandert. Zet daar Obama tegenover, met zijn gedateerde microfoon-techniek en zijn juichende Afrikaanse oma.

Vissticks

Direct na iedere succesje van Obama zal er weer konijn uit de hoge hoed worden getoverd. Is Obama een paar procent gestegen in de opiniepeilingen, pang, meteen de volgende dag het nieuws dat Palin niet 1 maar 34 kinderen met het downsyndroom heeft en dat ze ze al 20 jaar, als vissticks tegen elkaar, in een kelder opvoedt.

Door Palin zal McCain de verkiezingen winnen. Of zij ooit president zal worden valt te betwijfelen. Zij zal waarschijnlijk vlak na de overwinning door een tragisch ongeval om het leven komen.

Tijdens het jagen schiet Vietnam-veteraan McCain haar per ongeluk zestig keer in haar rug. Maar voorlopig doet ze het goed. Voor een vrouw.