Patty Brard is een reiger

Patty Brard is weer eens boos. Dit keer niet omdat haar ex-man, eindelijk verlost van deze theatrale helleveeg, er steeds beter uit gaat zien of omdat ze geen vergiet meer kan vinden dat sterk genoeg is om de immense hoeveelheid verteerd eten onder hoge druk doorheen te schijten. Door Nico Dijkshoorn.

Nee, er heeft een omroep, de KRO, een portret van haar durven maken. Van onze belastingcenten.

Patty, dat moet ik toegeven, heeft wel recht van spreken. Ze spekt de staatskas wekelijks met om en nabij de 10.000 euro accijns.

Vreemd blijft het dat blijkbaar niemand anders dan Patty Brard zelf iets mag vinden van Patty Brard. We mogen naar haar kijken en haar plaatjes kopen, maar niets over haar zeggen.

Reiger

Van de oud vrienden of collega´s durfden er niet veel hun medewerking te verlenen aan het programma. En Patty heeft nogal wat oud-vrienden, omdat zij zo loyaal is als een op brood wachtende reiger vlak achter je huis. Geeft de buurman een sneetje brood meer dan is het snel gedaan met de liefde en de aanhankelijkheid.

De geïnterviewden schetsten geen nieuw beeld van Brard. Producer en ex-geliefde Hans van Hemert die haar, zoals hij zelf verklaarde, voornamelijk op haar tieten en haar kont selecteerde, voelde zich verraden.

Brard stapte net op het moment dat LUV de miljoenen binnen ging slepen uit het meidengroepje om te gaan hokken met Carlo Nasi. Brard zelf zei er in de uitzending, tijdens een oud interview met Bart van BNN, het volgende over. `Hij vroeg: ga je met me mee. Wat zou jij doen?´

Dochter

Een tekenende uitspraak. Brard kiest altijd en alleen voor zichzelf. Ze liet jaren lang haar dochter en man in een televisiesoap figureren.

Vanaf het moment dat haar man vragen stelde bij de voortdurende aanwezigheid van de camera was hij al snel niet meer de liefde van haar leven, maar een vervelend musicerend adhd-gezwel dat zo snel mogelijk uit haar leven moest worden gesneden.

Schreeuwen

Brard kan het als geen ander. Schreeuwen en huilen met een schuin oog op de camera. Ik heb dat zelf mogen ondervinden. Een aantal jaren geleden trok ik haar aandacht met een column op GeenStijl en de toenmalige site van Veronica. Ik had er een fictieve voorpublicatie uit haar op stapel staande autobiografie gepubliceerd.

Brard had aangekondigd met een paar onthullingen te komen. Ik vroeg mij af wat een vrouw, die zich tot in haar dikke darm liet filmen, nog voor geheimen kon hebben. Ik verzon er een paar.

Het frappante was dat veel mensen deze ridicule verzinsels geloofden. Ik liet Brard in mijn column vertellen over haar ex-man Ron Brandsteder en beschreef hun nogal bizarre, volkomen door mij verzonnen, seksleven. Veel lezers konden niet wachten tot het boek uitkwam.

Discussie

Brard, die graag met een relletje het nieuwe seizoen in wilde knallen, vroeg of ik met haar in discussie wilde gaan. Dat wilde ik. Tot een normaal gesprek kwam het niet. Bij binnenkomst in het café-restaurant schreeuwde Brard meteen dat de muziek uit moest en of iedereen stil wilde zijn want er werd gefilmd. Dat is er uit gemonteerd.

Daarna noemde ze mij een keer of zestien en lelijke gek, gestoord en merkte ze op dat ze me keihard aan ging pakken. Daarna verliet ze stomend het pand. Nooit meer iets van gehoord.

Ook nu is het weer een hoop geblaas om niets. Het maakt Brard niet uit hoe ze in het nieuws is, als ze maar in het nieuws is. Ook ik schrijf er nu weer een stukje over en ook dat zal ze weer lezen etc.

Aandacht

Dat moet dan maar. Brard blijft verbazen, maar dan vooral door haar stuitend egocentrisme en de nogal pathetische hang naar aandacht.

Door een vergiet kakken, je stront aan de kijkers laten zien en het dan vreemd vinden dat je dochter zich daar voor schaamt. Dat is Brard ten voeten uit. Als ze maar in beeld is. Iedereen die niet meewerkt wordt geruimd.

Tip de redactie