Staphorst, Genemuiden en Kamperzeedijk houden de dodenherdenking een dag eerder dan gebruikelijk, omdat 4 mei dit jaar op een zondag valt. Jammer. Door Nico Dijkshoorn.

Ik verheugde me er wel op. Ik wilde die zondag net lekker een beetje funky freestyle op mijn dodentrompetje gaan blazen op het altijd gezellige plein van Kamperzeedijk. Maar god gaat voor.

Ik denk dat de mensen in deze gemeenten de dodenherdenking in andere jaren ook het liefst heel anders zouden willen vieren. Iedere dag is toch eigenlijk een geschenk van de heer en die fokking oorlogsslachtoffers zitten op 4 mei de feestelijkheden een beetje in de weg.

Wil je, net zoals iedere dag, uitgebreid de heer prijzen dat hij jou, je vrouw en je veertien kinderen met open tuberculose in Staphorst laat leven, komen die mietjes uit de oorlog weer alle aandacht opeisen.

Kogel

Want waar hebben we het over. Jezus, aan het kruis, dat was pas lijden. Vergeleken bij een kogel door je bast tijdens een vuurgevecht met het moffenbeest is het lijden van Jezus natuurlijk veel groter en meeslepend.

Jezus had geen ham in blik. En geen helm op. En Jezus kreeg ook geen luchtdekking. En dan hebben ze het wel steeds over de Zweedse melkbroden die boven bezet gebied werden uitgestrooid. Maar kijk eens wat Jezus allemaal met een brood doet.

Respecteren

Ik vind dat we de wens van de mensen in Staphorst, Genemuiden en Kamperzeedijk moeten respecteren. Er gaat wel eens meer iemand dood, dus waarom nu al die heisa precies op 4 mei.

Dat is gewoon provoceren van die oorlogsslachtoffers. Beetje treurig en triest gedoe ook, dat verdriet van de nabestaanden. Is net 62 jaar geleden. Zij lijden al eeuwen om 1 persoon. Dat is pas echt kampioenslijden.

Satan

Ik was natuurlijk wel benieuwd met welke verklaring men zou komen. Dat is bij Christenen altijd feest. Het woord liegen staat zwart geroosterd door Satan zelf in hun voorhoofd gebrand als ze vrome verklaringen afleggen.

Ik werd ook dit keer niet teleurgesteld. Dit zei de burgemeester van Staphorst "We willen zoveel mogelijk mensen bij de plechtigheid betrekken en mensen vanwege de zondagsrust niet voor het hoofd stoten".

Schuimbekkende kinderen

Zoveel mensen bij de plechtigheid betrekken dat is wel gelukt denk ik. Als ik het een beetje goed inschat zou het zo maar eens kunnen dat 4 mei het hele dorpsplein vol staat met schuimbekkende kinderen, kleinkinderen en weduwen van oorlogsslachtoffers.

Ik denk dat ik dat wel voor mijn opa over zou hebben, met twee koekdeksels voor de kerk gaan staan en die kerkdienst eens lekker met syncopische ritmes begeleiden. Eens kijken hoe rustig het daar wordt op 4 mei, na deze beslissing.

Welk boerenkind van een slachtoffer met zijn vorkheftruck dwars door de deur naar binnen rijdt en met gierende banden een gipsen Christus naar god rijdt.

Onverdraagzaamheid

Wat mij wel goed doet is dat Moslims en Christenen in dit land steeds meer naar elkaar toe groeien. Men vindt elkaar in onverdraagzaamheid. En excuses. Radicale moslims zouden het ook liever anders zien maar moeten helaas, het spijt ze erg, ons ongelovige hoofd er afzagen.

Ze worden ook maar gestuurd. Liever zouden ze met ons achter lammetjes aanspringen in de wei, maar het moet. En afspraak is afspraak.

Winterslaapje

Zo zit het ook in Staphorst. Heel vervelend van die doden enzo en van die Jodenvervolging, toen god blijkbaar even een winterslaapje hield, maar het is nu eenmaal niet anders. Wij moeten daar begrip voor hebben.

Zondag is zondag. Kan je creperen wat je wilt, die rustdag is heilig. Veroordeel deze mensen niet. Zij hebben het al zwaar genoeg. De hele week lang werken, eten en de kinderen naar bed doen, dan is het inderdaad onmenselijk om op zondag een dode te eren. Rust gaat voor.