Wat een schitterend Texels bericht gisteren. Er lag een lijk op het strand en de politie rukte meteen uit. Dat snap ik wel. Ik ken Texel goed. Door Nico Dijkshoorn.

Een paar maanden geleden werd er nog zestien keer per dag gemeld dat er een lijk op het strand lag. De politie wist niet beter. Bleven ze lekker zitten klaverjassen, want ze wisten dat Jan Wolkers rond die tijd in zijn blote kont Karina naar de vloedlijn lag te duwen.

Nu we het toch over hem hebben: ik mis Jan. Niemand die het copuleren zo naturel door het dagelijks leven wist te weven. Ik heb zojuist zijn dagboek uit 1976 gelezen en het is weer een groot feest. Bijna op iedere bladzijde lees je zinnen als: 'Vandaag even naar de Bonte Bloeiende Marterbloesem staan kijken. Daarna zes kilo zalm en dertig forelletjes gekocht. Goed blik kaviaar voor maar 270 euro op de kop getikt. Karina even kort met haar kont omhoog geneukt op matras in kamer. Voetbal gekeken met de jongens. In tuin naar rottend schaap staan kijken. Karina in slaap gevingerd. Pannenkoeken gebakken.'

Giphart

Wat een leven. Maar Wolkers is dood en begraven en toch lag er iets naakt op het strand. De lijkenvinder had duidelijk vingerkootjes herkend. Even dacht ik dat Ronald Giphart zich, overmand door verdriet na de dood van zijn goede vriend Wolkers, als een heel klein zielig schrijvend walvisje op het strand had gestort. Op zich kan dat een heel ontroerend beeld opleveren, een dode aangespoelde schrijver. 'Kijk pappa, is dat nu een wegrottende bultrug?' Nee zoon, dat is A.F.Th Van Der Heijden. 'Maar pappa, daar verderop, is dat dan een dode paling?' Nee, zoon, dat is Simon Vinkenoog.

Het lijk bleek een zeehond te zijn. Een zogenaamd schattige zeehond die, om de relatie mens - dier in 2008 meteen maar weer op scherp te zetten, heel provocerend als mensen lijk was aangespoeld. Met zijn pootjes wijduit op het strand, met een paar gebreide handschoenen er omheen en om het allemaal nog geloofwaardiger te maken, een paar vlotte herenschoenen aan zijn zwemvliesjes. In het bericht is te lezen dat Opvangcentrum Ecomare de zeehond kende en hem al een tijdje miste.

Ecomare

Wist ik ook al lang. Ik heb vorige week nog met mensen van Ecomare gesproken en die waren dolblij dat hij weg was. De vervelendste zeehond die ze daar ooit hebben gehad. Een ondankbaar rotbeest. Wilde ook niet aansterken. En maar van die domme, foute dierenhumor uithalen. Kwamen de medewerkers ´s ochtends zijn hok binnen en dan lag hij als een dood kindje in het water. Dat soort rotgeintjes.

Iedere keer hetzelfde domme grapje. Dode mensen imiteren. Verzin dan eens iets anders zeg ik dan. Een ontzettend egocentrisch beest was het. Zogenaamd slimmer dan de andere zeehonden. Hij maakte ook geen contact met andere beesten uit de groep. Hij weigerde mee te doen aan de voedershow. Hij vrat liever alleen. Als er kinderen over de rand loerden ging hij snel als een rottend lijk aan de rand van het zwembad liggen.

Voorspellingen

Ik ga er zo uitvoerig op in omdat ik dit in alle voorspellingen voor 2008 heb gemist. Oh wat maken we ons druk om de Polen. Ze nemen al ons werk af. Wilders zijn keel afgesneden in een filmpje. Gaap. Bhutto vermoord door terroristen. Kom eens met wat nieuws. Het zal allemaal wel. Het gevaar komt van binnenuit. De dieren.

Dit is nog maar het begin, een zeehond die ons op een laffe manier inpepert dat Jan Wolkers dood is. Er is nu ook een muisje met kangaroe pootjes en enorme oren ontdekt. Toen de biologen hem eindelijk wilden filmen deed hij expres drie kwartier lang een vogelkooi na. Dat soort rotstreken. Het is een complot. Wilde zwijnen werpen zich bewust voor onze nog niet afbetaalde automobielen. Koolmeesjes negeren onze vetbollen.

Daarom staat mijn besluit vast. Ik laat de actualiteit dit jaar voor wat hij is en ik zal op deze plek alleen nog maar subversief dierengedrag rapporteren en er desnoods zelf keihard tegen optreden.